తెల్లారిన తెలివి


నా అవగాహనే ఏదో అంతంత మాత్రం
మనఃస్థితినిబట్టి అదీ మారుతుంటుంది
ప్రశ్నించినప్పుడు జవాబు చెప్పకుండా
జవాబు దొరికినప్పుడు ప్రశ్నిస్తుంటుంది!



నిన్ను నీవు నిజాయితీగా ప్రశ్నించుకో
సమాధానం నీలోనే దాగుంటుంది అంది
మనఃసాక్షికి జవాబు చెప్పడం కష్టమని
ఎవరికి వారే శోధించి సాధించాలంటుంది!



చెప్పమంటూ ఒత్తిడిచేసి ప్రశ్నిస్తే మాత్రం
మూతిముడిచి అలిగి దూరమైపోతుంది
బ్రతిమిలాడి బుజ్జగించితే చెబుతానంటూ
తానుచెప్పే సత్యాలు నేనొల్లను అంటుంది!



తెలియని ప్రక్రియని ధ్యానంతో సాధించుకో
తెలిసిన తరువాత సరిదిద్దుకోమని చెప్పింది
అంతర్గత సంఘర్షణల పై పట్టు విడువబోకని
పరిష్కరించలేని సమస్య సమస్యే కాదనంది!

హల్లుల హరికధ

అ ఆ ఇ ఈ ఉ ఊ ఋ ౠ ఎ ఏ ఐ ఒ ఓ ఔ అం అః
అంటూ అచ్చులని అప్పుడెప్పుడో దిద్దిన నేను...
హల్లుల్ని హరికధలా చెప్పబోతే గొల్లుమన్నాయి ఇలా....

'క'న్నీళ్ళకి కరిగేది కాదు కాలం...
'ఖా'ళీగా కూర్చుంటే సాగదు పయనం!
'గ'డిచినకాలం తిరిగి రమ్మన్నా రాదు..
'ఘా'తుకాలను చూస్తూ సహించరాదు
'జ్ఞా'నం ఇతరులకు పంచితే తరిగిపోదు!
'చం'చల నిర్ణయాలు తామరాకుపై నీటిబొట్లు..
'ఛ'ఛ ఛీఛీ అనే ఛీత్కారానికి అవి తొలిమెట్లు!
'జ'గన్నాటక చదరంగంలో కీలుబొమ్మలం..
'ఝం'కారనాదం ఊదితే తలాడించే పాములం
'ఞ్' అనే అక్షరాన్ని పట్టుకుని ఏమి ఊగగలం!
'ట'క్కరోక్తులతో కొద్దికాలం హాయిగా జీవించినా..
'ఠ' అక్షరంలోని చుక్కలాంటి జీవికి విలువుండునా!
'డ'బ్బులు ఎన్నో సంపాదించి మిద్దె పై మిద్దెలే కట్టి..
'ఢ'మరుక మేళతాళాలతో మృత్యువును మనం తట్టి
'ణ'ముందు ప్రా చేర్చి ప్రాణం పోయలేం వజ్రాల్లో చుట్టి!
త ధ ద ధ న గూర్చి గొప్పగా చెబుదాం అనుకుంటే..
'ప'ద్మార్పితా పలికింది చాలు ఆపమని గోలచేస్తుంటే
'ఫ'లితం లేని పలుకులేల ఆచరించని అక్షరాలు ఏలని
బ భ మ య ర ల వ శ ష స హ ళ క్ష ఱ పై అలిగాను :-)

(మూడేళ్ళ క్రితం "అచ్చుల" పై రాసిన పోస్ట్ కి కంటిన్యుటీ కోసం చేసిన ఈ "హల్లుల" పై ప్రయోగాన్ని చదివి అక్షింతలు/తిట్లు వేస్తే సంతోషిస్తాను- మీ పద్మార్పిత)

నేనున్నాను..

రేపన్నది నేను లేకుండానే మొదలై...
సూర్యోదయాన్ని నేను చూడలేకపోతే,
కన్నీటినే తుడుచుకుని సాగిపో నేస్తమా
సూర్యచంద్రులే నీ నేస్తాలనుకో మిత్రమా!
నీవు నన్ను ఎంతగా చూడాలనుకుంటావో
నేను నిన్ను అంతగా చూడాలనుకుంటాను
తలచుకున్నదే తడవు వెక్కిళ్ళుగా వస్తాను!
వాగ్దానం అయితే చేయబోను రేపు నీదేనని...
నేడు మాత్రం నీ ఆత్మవిశ్వాసమై తోడుంటాను,
నమ్మకానికి ఆదరిన నీవుంటే ఈ దరిన నేనుండి
నా అసంపూర్తి విజయాల్ని నీలో చూసుకుంటాను
కాబట్టి తలుచుకో చాలు నీ గుండెల్లో నేనుంటాను!

మరలిరావద్దు


మరచిన జ్ఞాపకాల్లారా మరలిరాకండి
ప్రశాంతగా ఉండమని, వెంటపడకండి!
రాలిన తారలనే ఒడిదాల్చి కూర్చున్నా
కలలనే తోడుగా ఉండమని కోరుకున్నా
వ్యధచెంది ఉన్నా వెర్రిదాన్ని చేయకండి!



కన్నీట తడిచిన వస్త్రాలువిప్పి దోచకండి
కోరికల గాట్లుపెట్టి, గాయాలు చేయకండి!
ఆశల గాలమేదో వేసి ఎదురు చూస్తున్నా
ఆసరాగా ఆత్మస్థైర్యానే అప్పడుగుతున్నా
పరామర్శని పలుకరించి పళ్ళికిలించకండి!



నవ్వులపాలు చేసి చోద్యమేదో చూడకండి
కుదిరితే, కొత్తవెలుగు వైపు దారి చూపండి!
పడిలేచే ప్రయత్నాన్ని నే పదేపదే చేస్తున్నా
నమ్మకాన్నే పెట్టుబడి పెట్టి బేరమాడుతున్నా
అందుకే మరచిన జ్ఞాపకాల్లారా మరలిరాకండి!

వద్దంటూనే...


నీవు ఆ దారిన వెళుతుంటే ఈ దరిన...
అసంకల్పితంగా నా తనువే పులకించెనే!

నా చూపులే గుచ్చునని తాళం వేసినా
నీ కదలికలతోనే చూపుల తాళం ఊడెనే!

సంధ్యవేళ గడిచి రేయి మిగిలిపోయినా
నిర్మలమది లోగుట్టునే దోషని నిలదీసెనే!

బుడగవంటి ఆవేశం నిన్ను చూడననినా
నీ ధ్యాస పరిమళ తాకిడికే అది పగిలెనే!

కోడికూయగానే ఎర్రబడిన కళ్ళు విచ్చినా
వెలుగుతున్న జ్ఞాపకం కనులని మూసెనే!

అబ్దుల్ కలాం..మీకు..అందరి సలాం

అందగాడు కాదు, ఆజానుబాహుడు కాదు.
ఐశ్య్వర్య వంతుడు అంత కన్నా కాదు...
అఖండ భారతాన్న దుర్భినితో వెతికినా
ఒక్క శత్రువు అయినా కానరాడు.
ఏమిటయ్య నీ గొప్పతనం.....మేరు చిన్నబోయె
మాకు తెలిసిన అతిలోకసుందరాగుడవు నీవు!
సిపాయి కాదు, కత్తి పట్టనూలేదు.
క్షాత్రం కనుచూపు మేరలో కానరాదు...
రాముడు కాదు రహీము కాదు...
విల్లంబులెత్తిన అర్జునుడు కాదు...
సారథి కృష్ణుడూ కాదు...శౌర్యం మాటే లేదు
అయిననూ శత్రుదేశాన్ని బయపెట్టని క్షణంలేదు!
ఓడిపోయి ఆగింది లేదు, విజయ గర్వం లేదు.
అసలు అలిసిన ఛాయలేవీ నీలో లేనేలేవు...
కూడ బెట్టింది ఏంలేదు...కలి అంటింది లేదు.
పదవీగర్వం లేదు...పురస్కార వాంఛ పుట్టుకతోలేదు.
ఉన్న ఆస్తి అంతా కూడా లక్ష్యసాధనే.
మాకు తెలిసిన మహోన్నత వ్యక్తివి నీవు!
అంపశయ్య లేదు... ఆసుపత్రి సూది మందులేదు.
జుట్టు చెదరలేదు....నీ మోము పై నవ్వు ఆగలేదు.
భవబంధాలు లేవు...బయపడింది లేదు.
ఎక్కడమ్మా ఓ మృత్యుమాత...నువ్వు గెలిచింది.
ఒక చుక్క కన్నీరు నువ్వు కూడా రాల్చి ఉంటావు...
మాకు తెలిసిందింతే...మేమంతా ప్రేమించే మహాత్ముడవు!

(ఈరోజు అబ్దుల్ కలాంగారికి ఆశ్రుతనివాళులు అర్పిస్తూ...పోస్ట్ రాయకూడదు అనుకున్నాను. భూలోకంలో నాకు తెలిసిన మాహాత్ముని గురించి నాలుగు అక్షరాలు రాయని నా కలం వ్యర్థం అనిపించి ఇలా మీ అందరితో-పద్మార్పిత)

చెప్పకనే చెబుతున్నా...



ఎవరికై ఈ అన్వేషణో వారికే ఎరుకేలేదు
నా అనురాగానికి కొలతలు వేయనేలేదు
నా పై తనకున్నది ప్రేమా అని అడిగితే...

నవ్వి అన్నాడు...తనకి అదేమో తెలీదని!
ఏదో అప్పుడు అనుకున్నాను నచ్చావని
ఇప్పుడు నే తప్ప తనకేదీ నచ్చడంలేదని
నన్ను తలవనిదే ఊపిరి ఉక్కిరిబిక్కిరని
శ్వాసతోనే జీవితమా లేక నీతోటేనా అని!!

తెలీదంటూనే తాను సర్వం నేనని చెబితే...
నేను అన్నీ చెప్పానంటూనే ఏం చెప్పలేదు
ప్రేమంటూ పెదవులతో పలికితేనే సరిపోదు.

వలపువగచె




సుదూరతీరాల నుండి సుమధురంగా పిలిచి
మదిని తాకి దాగినావు కనులకు అగుపించి
వేదనే బహూకరించావు వలపునే కురిపించి!

                        *****

నేడు గుండె వీధుల్లో అంతా గుబులుగున్నది
ఆనందమొగ్గ విరియకనే ముల్లై గుచ్చుతుంది
ప్రతిదీ ఓడి ప్రేమనీ కోల్పోయాను అనిపిస్తుంది!

                          *****

కంటి కునుకూ పోయె, మది నిబ్బరం కోల్పోయె
లోలోపలే వలపు వగచి కనుల నీరే ఇంకిపోయె
నిట్టూర్పుతో పగలురేయి యుగాలై గడిచిపోయె!

కొత్త పుష్పం



నాలో నీకై దాచిన అనురాగమే సుగంధాలై
విన్నవించని వలపుని అష్టోత్తరమాల పేని
అభ్యంగన స్నానమే చేసి ఆతృతగా అందిస్తే
నాచుపట్టిన పన్నీరు పనికిరాదని గేలిచేసె!

నాకు నీవు నీకు నేనన్ననమ్మికే నైవేద్యమై
రెండొత్తులు ఏకమై జ్యోతిలా వెలిగిపోవాలని
పసుపు కుంకుమార్చనలే విడి విడిగా చేస్తే
మంగళప్రదమే కాదని మనసుకే మసిపూసె!

నాది నేనన్న అహంకారమే కాలిన అగరొత్తులై
గుండెలో మ్రోగవలసిన గుడిగంటలే కీచుమని
నా హావభావాలని హారతి కర్పూరంలా హరిస్తే
సహనమే సాంబ్రాణి ధూపమై సరిహద్దులే గీసె!

నాపై నాకు ఉన్న ఆత్మవిశ్వాసమే హోమమై
తెలిసీతెలియని పూజాపునస్కారాలు ఏలనని
మర్మంలేని మనసే మంచిని మకుటంగా ఇస్తే
కవితల కొలనులో మరోకొత్త పద్మం విరబూసె!