స్వయంకృతం

నేను ఎవరి వల్లనో నాశనం కాలేదు
నేను చేసుకున్న కర్మఫలమేగా ఇది
మరి ఇంకెందుకు ఒకరిపై నిందలు
నేనల్లుకున్న వలలో నేనేగా చిక్కింది!
నా కలల కలతల్నెవరో సృష్టించలేదు
నాకు నేనేనల్లుకున్న ఊహలేగా ఇవి
మరి ఎవరిపైనో ఎందుకు నిష్టూరాలు
నా స్వయంకృతం నన్నేగా ముంచేది!
నా ప్రత్యేకతను నాకెవరూ చెప్పలేదు
నన్ను పొగడాలన్న దురాశయేగా ఇది
మరి నాకేల స్వయంజనిత గాయాలు
నా అస్థిరానందం ఇలా అనర్ఘమైంది!
నేను మహాగొప్ప జ్ఞానురాలినేం కాదు
నా అనుభవాల సారాంశముగా ఇది
మరి ఎవరో చెప్పలేదనేల అభాండాలు
నేనే సమస్య నేనే సమాధానం చెప్పేది!

ఏకం కాదు..

ప్రతి చిరునవ్వు నిజం నవ్వు కాదు
ద్వేషం ప్రేమా అంత సులభం కాదు
నవ్వే ప్రతీ నవ్వూ ఆనందము కాదు
సుఖఃదుఃఖాల కన్నీళ్ళకు తేడా లేదు!
పదాలు ఒకటే కానీ అర్థం ఒకటికాదు
గుండె విరిగితే బాధచెప్పేది భాష కాదు
ఏ కలా పలుమార్లొస్తే అది నిజం కాదు
బ్రతుకు సాగుతుంది కానీ జీవం లేదు!
ముఖాలు ఒకటైనా మనసు ఒకటి కాదు
మన పరాయి గుర్తించడం సాధ్యం కాదు
జ్ఞాపకాల జాతరలో మనిషి ఒంటరి కాదు
అపజయాలు ఎన్నైనా ఆశకి చావు లేదు!
మదిసమాహారం ఎన్నడూ ఒంటరి కాదు
చెప్పలేని భావాలు ఎప్పుడూ ఒకటి కాదు
అస్తిత్వాన్ని కొలవడం ఎవ్వరివలనా కాదు
ఏరకం కన్నీరైనా ఇప్పుడు విలువ లేదు!

గిరిగీసి..

ప్రేమలో షరతులేవీ లేవనుకుంటూనే
నిన్ను షరతులపై ప్రేమించి ఉంటాను
అందుకే కళ్ళలోన నక్షత్రంలా మెరిసి
వెలిగే కొవ్వొత్తిలా కరిగిపొమ్మన్నావు!
ఇప్పుడు నువ్వో జ్ఞానసాగర కెరటంలే
నిన్ను కోరే జలపుష్పాల్లో నేనుండలేను
అందుకే నువ్వు పిలిచినా రాను అలసి
నాలోని నీవేమో దీన్ని సమర్ధిస్తున్నావు!
విచ్ఛిన్నమైన హృదయానికిది ఎరుకలే
నిన్ను ఎవరూ ఇలా వదిలేసి ఉండరు
అందుకే నీకు ఇష్టమున్నప్పుడు కలిసి
మరో కొత్త వ్యాపకాన్ని వెతుక్కున్నావు!
నా అవసరం నీకెప్పుడూ రాకూడదులే
నిన్ను నీ ప్రతిబింబం భయపెట్టదిపుడు
అందుకే నువ్వు నన్ను నలుగుర్లో చూసి
లోకం నీవన్న భ్రమలో బ్రతకమన్నావు!

స్వీట్స్ సైకాలజీ

ఆకారమే అవకతవకలని గేలి చేసినా
చూడ్డానికి గందరగోళ గజిబిజనుకున్నా
స్వభావం పైకి కరకైనా లోన పానకం
స్వరం మధురం అదే జిలేబీ గుణం!!
పరిస్థితులు ఎంత పిండి పిప్పి చేసినా
గుండ్రమైన రూపాన్ని తిరిగి చేరుకున్నా
కృంగి పుట్టుక మరువకపోవడం నైజం
విరిగి ముక్కైనా తీపే రస్గుల్లా గుణం!!
చిన్ని చిన్ని బిందువులు కలిపి చేసినా
నిరంతరం విడిపోక కలిసి జట్టుగున్నా
ఇదేగా అద్భుత ఫలితాలకు నిదర్శనం
బూందీ కలసిన రుచి లడ్డూ గుణం!!
పాకాన్ని పదేపదే లాగేసి పీచు చేసినా
అందరూ కావాలని ఇష్టంగా కోరకున్నా
నీకు నువ్వు గుల్లగా పీచులా మారటం
లక్ష్యాన్ని చేరడం పీచుమిఠాయి గుణం!!
చూడ్డానికి నల్లగా ఉన్నానని గేలి చేసినా
మృదువైన మనసే బలహీనత అనుకున్నా
బలహీనతల్ని మలిస్తే అదే బలం బలగం
రుచి చేసి మెచ్చడం గులాబ్జాం గుణం!!
ఒత్తిడులు ఎన్నో నన్ను చితికేలా చేసినా
తిరిగి మరలా పునర్నిర్మించబడుతూవున్నా
ఆశగా జీవించడానికి అదేనేమో చిహ్నం
ఓపిగ్గా ఒదిగిన తొక్కుడులడ్డూ గుణం!!

(నేర్చుకోవాలనే కోరిక ఉన్నప్పుడు ప్రతీదాన్నుండీ ఎంతో కొంత నేర్చుకోవచ్చని చెప్పే నా ఈ ప్రయత్నం...అలా మిఠాయిల ద్వారా చెప్పిందే "స్వీట్స్ సైకాలజీ")

ఆడనొప్పి..

అక్కడ నొప్పి ఇక్కడ నొప్పి
ఆడతనమే అంతులేని నొప్పి
అమ్మా నొప్పి అయ్యో నొప్పి
పన్నెండేళ్ళకు పక్వపు నొప్పి
సవత్తాడిన సంబరపు నొప్పి!
అప్పుడు మొదలౌనులే నొప్పి
నెలసరి వచ్చే కడుపు నొప్పి
ఎవ్వరికీ చెప్పుకోలేనిది నొప్పి
అయినాసరే భరించాలి నొప్పి
ఆడతనానికి ఆభరణం నొప్పి!
అచ్చటైన ముచ్చట ఆ నొప్పి
అలా అనుకుని ఓర్చుకో నొప్పి
అరవడానికి అర్హతలేని నొప్పి
సిగ్గుమాటున నక్కే తీపి నొప్పి
అదే సమ్మనైన శోభనం నొప్పి!
అమ్మ కాకపోతే మహాతలనొప్పి
కడుపులో బిడ్డ తంతున్నా నొప్పి
మరో ప్రాణికి జీవమొసగే నొప్పి
మగబిడ్డ పుడితే ఆనందపు నొప్పి
ఆడజన్మ సార్ధకత పురిటి నొప్పి!
అసలు ఆడదిగా పుట్టడమే నొప్పి
అభిమానమున్న ఆడదాని నొప్పి
ఈడైనా ఏడైనా ఆడదానికే నొప్పి
అహర్నిశలు అనుభవించాలి నొప్పి
నొప్పి.....నొప్పి అంతులేని నొప్పి!

వింతనవ్వు

నిత్యం నిర్లిప్తతలు వెంటపడి వేధిస్తే
నవ్వుతూ ఎన్నింటినని ఏమార్చను
ఎన్నని మాయ మాటలు చెప్పను?

అక్కరకు రాని ఆలోచనలు దొలిచేస్తే
మందహాసంతో మచ్చిక ఏంచెయ్యను
ఎన్నిసార్లు నిస్సహాయంగా నటించను?

మదినంతా తిమిరాలు మెలేసి కుదేస్తే
చిరునవ్వుల వరాలు ఎక్కడ వెతుకను
ఏ ముసుగువేసి ఎదను కాపాడుకోను?

బంధాలు అవసరాలుగామారి ప్రశ్నిస్తే
వికటహాసం చేసి ఏ ఆశతో రమించను
స్వార్ధపు సహనానికి ఏంసహకరించను?

లోకాన్ని లోతట్టుగా చూడాలని తలిస్తే
నవ్వూరాక ఏడ్వలేక ఇంకేం చెయ్యను
బ్రతకడానికెన్ని బ్రతుకుపాఠాలు నేర్వను?

నేనొక స్త్రీ..

నేనొక సుధను సుహాసినిని..
గరళాన్ని కంఠాన్న దిగమ్రింగేసి
అమృతాన్ని నవ్వుగా చిలికిస్తాను!

అమాయకాశయాల ఆశాజీవిని..
నిరాశా గుండంలో సుడులు తిరిగి
ఇతరులకు ఆశాకిరణం అవుతాను!

నేనొక సమైక్యస్నేహ స్వభావిని..
ప్రేమరాహిత్య మైత్రితో వంచించబడి
ప్రేమానురాగాన్ని పంచుతుంటాను!

ఆత్మవిశ్వాసానికి మారుపేరుని..
ద్రోహిగా అవమానాల్ని భరించి
గౌరవాన్ని అందరికీ ఇస్తుంటాను!

నేనొక సుగంధపరిమళ పువ్వుని..
విప్పారాక త్రుంచి నలిపివేయబడినా
వారికే సువాసనలు వెదజల్లుతాను

ఇదోమాయ..

నా ప్రపంచపు లోతులు నీకు అర్థంకావుగా
అర్థమైనా కూడా అర్థంకానట్లు ఉంటావేమో
నాలోకపు లోతులు అంతు చిక్కలేదనుకుంటే
హాయిగా నీలోకంలో నీవు ఉండవచ్చు కదా
ఇలా మర్మగర్భంగా ఆలోచించి బ్రతికేసెయ్!
నా ఆలోచనలేమో అసాధారణ అలౌకికంగా
అవన్నీ అనంతసాగర అభిమానపు అలలేమో
నాసామ్రాజ్యపు రాజూరాణీని నేనే అనుకుంటే
మసిపూసి మనసును మభ్యపెట్టుకున్నట్లే కదా
ఇలా జీవితాన్ని నెట్టుకురావాలిగా సాగించేయ్!
నా భావగంభీరత అనురాగవర్ణ మిశ్రమాలుగా
శృంగార దైహికస్థాయి దాటిన అవశేషాలేమో
నాకు నేను నీకు నీవుంటేనే నిశ్చలతనుకుంటే
అది ఒక అలుపెరుగని కవితాయోగస్థితి కదా
ఇలా అంతమైపోవాలుందేమో అలాగే కానీయ్!

అర్థనారీపురుష్

స్త్రీ మరియు పురుషుడు..
ఇద్దరూ పుట్టినప్పటి నుండి
సగం ఆడ సగం మగవాడే!

మగాళ్ళు ఏడవరంటూ...
కారే కన్నీటికి అడ్డుకట్టవేసి
వారి వ్యధని వెళ్ళగక్కనీయక
ఉన్న సున్నితం ముక్కలుచేసి
కఠినత్వమనే సున్నాన్ని పూసి
పురుషుల స్త్రీత్వాన్ని నలిపేసి..
మగతనమనే మాస్క్ తొడిగారు!

ఆడవాళ్ళిలా చేయరంటూ...
పరిమితులు సరిహద్దులుగీసి
వారి ప్రతిభను కనబడనీయక
ఉన్న మొరటుతనాన్ని మాడ్చేసి
కవ్వింపైనా నీళ్ళైనా కళ్ళవే అనేసి
స్త్రీలలో పురుషత్వాన్ని నలిపేసి..
ఆడతనమే అందమైంది అన్నారు!