నేనింతే..

అన్నీ అడ్డ దిడ్డంగా చేసేస్తుంటాను.....నేనింతే!
ఎందులో అయినా ప్రత్యేకతను కోరుకుంటాను

మగవారు మాత్రమే వెంటపడి సైట్ కొట్టనేలని
నేనేవారి వెంటపడి వేధించి ప్రేమించేస్తుంటాను

బహుమతులు వారు మాత్రం ఎందుకివ్వాలని
నాకేం తక్కువ నాకు తోచింది ఇచ్చేస్తుంటాను

మగవారు మాత్రమే పొగిడి పైకెత్తివేస్తే ఎలాగని
నేనూ వారిని పిచ్చ పిచ్చగా పొగిడేస్తుంటాను

వాడే నన్ను కూర్చోబెట్టుకుని తిప్పాల ఏంటని
నేనుకూడా వెనుక కూర్చోమని తిప్పేస్తుంటాను

వస్త్రధారణలో మగా-ఆడా తేడా ఏమున్నదిలేని
పైన చొక్కా క్రింద చీరా కట్టి చిందులేస్తుంటాను

అన్నీ చేయ గలుగుతున్నాను కానీ మగాడిని
మనిషినీ మానభంగం చేయలేక పోతున్నాను!


ఇద్దరమొకటే..


వలపుసెగ రగిలించు ఉప్పొంగుతాను
మతలబు చేయకు మర్మం ఎరుగను 

లిప్ స్టిక్ చెరిగిపోనియ్యి సంతోషిస్తాను
కంటికాటుక చెరగనీకు కలతపడతాను

బిగికౌగిట్లో బంధించు మురిసిపోతాను
ఊపిరాగనీయకు ఊహలున్న దానను

మది బహుకరించు రుణముంచుకోను
అంతకు మించిన అనురాగమందిస్తాను

నమ్మించి మోసంచేయకు నువ్వే నేను
అడిగి చూడు నవ్వుతూ ప్రాణమిస్తాను

వదిలి వెళ్ళిపోకు అన్నీ నీవనుకున్నాను
అలాగని అలుసుచేస్తే బాంబేసి లేపేస్తాను



కాలినబూడిద

కలలా కరిగి కాలిపోతున్న దీపపు కాంతిలో
ఎన్నిమార్లని వెలిగించుకోను ఆశాజ్యోతులను
అనుమతి ఇవ్వకుండానే వచ్చి వెళ్ళిన నీతో
ఎన్నని కుంటి సాకులు చెప్పి రప్పించుకోను!
ఏళ్ళ తరబడి కట్టిన గట్టి జ్ఞాపకాల గోడలలో
ఎంతని వెతకను నమ్మకపు ప్రేమసాంద్రతను
అనురాగంతో కట్టేయకుండా ఆపలేను ఆజ్ఞతో
కుమిలి కమిలిన పువ్వు ఏం పరిమళించును!
గుండెనున్నా గుండెపై సేదతీర ఎన్నిహద్దులో
కన్నపేగు కనుసైగ విరిచేసె వలపు వీణతీగను
మూడుముళ్ళు విడవు మిణుగురు మెరుపుతో
పెళ్ళి ముందు దిగదుడుపే ఏ ప్రణయమైనను!
వ్రాసుకున్న ప్రేమ లేఖలు తడిసేను చెమటలో
వేడెక్కిన శరీరకామం అస్థిరబంధాన్ని కాల్చేను
కాగితంపై తమకంలో చేసిన చెల్లని సంతకాలతో
ఒకరంటే ఒకరికున్న కాంక్ష కనుమరుగవ్వును!

ఇది చాలు...


చేయి చేయి కలిపి

నడిచినా నడవకున్నానేమీ...
జ్ఞాపకాల్లో కలిసిమెలసి
నవ్వుకుంటే చాలు!!

ఎదురుగా కూర్చుని
కబుర్లు చెప్పకపోతేనేమీ...
మనసులో నిండుగా
ఉండిపోతే చాలు!!

నిరాశ నిస్సహాయతలో
నిష్టూరపు వాక్యలాడనేమీ...
విడచి ఉండలేనట్టి
వలపుజాడ్యమనుకో చాలు!!

చేతిలోన చెయ్యేసి
బాస చేయకపోతేనేమీ...
నన్ను నా ప్రేమను
నమ్మితే చాలు!!

ఆశలను నేరవేర్చక
అలుక తీర్చకుంటేనేమీ...
అనురాగ అభయహస్తం
అందిస్తే చాలు!!

చావు వరకూ చెరిసగం
కాకున్నా మాత్రమేమీ...
అర్ధంతరంగా మధ్యలో
వదిలివేయకు చాలు!!

నీ రోగం కుదుర్చుకో...

జీన్స్ ప్యాంట్లో నొక్కబడ్డ పిర్రల్ని చూసి పిచ్చెక్కేస్తుందని
జాకెట్ హుక్కుల మధ్య రొమ్ములు బిగుసుకున్నాయని
చీరకట్టులో వంపుసొంపులు వద్దనుకున్నా పదిలమేనని
చుడీదారు వేసి చున్నీ చుట్టుకుంటే చూడ్డానికేం లేదని
మిడ్డీలు వేసినా జబ్బలషర్ట్ చూసినా బాడీషేక్ అవునని
లంగా జాకెట్టు పై పైట కప్పుకోకుంటే పై ఎద పొంగునని
బికినీబాడీలు భారతీయ సంస్కృతి ఎంత మాత్రం కాదని
మ్యాక్సీలు రాత్రుళ్ళు వేసుకుని ముడుచుకు పడుకోమని
స్త్రీ వస్త్రధారణపై వెయ్యినొక్క వ్యాఖ్యలు వల్లించే వీరులారా
చూస్తేనే కారిపోయేంత వీక్ అన్నమాట మీ వీర్యకణాలు!

నిండుగ చీరకట్టి నుదుట బొట్టు పెట్టుకుంటే పత్తిత్తులని
ప్యాంటుషర్టు వేసుకుని బయటకు వెళితే పోరంబోకుదని
కాళ్ళకు మెట్టెలు మెడలో మంగళసూత్రాలే ముత్తైదువని
ఆడది ఎప్పటికీ తానుగా ఉండకూడదా అలంకరించుకుని
ఇంటిపట్టున వండి వడ్డిస్తే ఆమెను ఆహా గొప్ప సతి అని
బయట పనిచేసి ఇల్లు చక్కబెట్టుకున్నా బరితెగించిందని
పాటుపడే దానికన్నా పరాన్నజీవైన పెళ్ళామే బెల్లామని
తెలివితేటలే కాదు అన్నిటా ఆమె ముందున్నా అదిదని
మాట్లాడ్డమే మగతనం అనుకునే మెండైన మగవాళ్ళారా
చూసేచూపు ఆలోచనా ధోరణి మార్చి సర్దుకో నీగుణాలు!

ఎగసిపడకే...

పాత కిటికీగుండా కొత్తసూర్యకిరణాలు చూసి
మార్పు తప్పక వచ్చునని కనురెప్పలాడించి
కొత్తకోరికలను పాత అందాలతో ముస్తాబుచేసి
వసంతంలో వర్షం కోసం ఎదురుచూడ్డం కదా?

కోకిలలన్నీ పావురాలుగా మారి ఆకశాన్నెగసి
ప్రేమలేఖల్లోని అక్షరాల్ని రాయబారం అందించి
వాడిపోయిన వలపుసెగను వింజామరతో రాజేసి
మండుటెండలో మంచుముద్దని కోరినట్లు కదా?

గాలితెమ్మరలు ఋతువులన్నిటితో బాసట చేసి
పువ్వుల్లో దాగిన తీపిని తేనేపట్టుగా రంగరించి
జుర్రుకోకుండా జారిపోరాదంటూ మైనంతో మూసి
కాగడాతో కాల్చి కరిగిపోకనడం అన్యాయం కదా?

నిర్జనమైన వనంలో పరిమళ పుష్పాలను చూసి
అందమైన లోకమన్నాదని ఆస్వాదించి రమించి
వికసి విప్పారినంతకాలం దగ్గరుండి ఆపై విసిరేసి
నేలరాలిన పుప్పొడితో సంపర్కం కుదరదు కదా?

నీతో ఉంటా!

ప్రతీదిక్కూ వెతికే నీకు సమూహాన్న ప్రత్యేకమై
ప్రేమతోపలుకరించి అపురూపంగా చూసుకుంటా!

మతిలేని నా మది నీ చుట్టూనే పరిభ్రమిస్తున్నా
అది నీకు తెలిసినా తెలియకున్నా నిన్నంటుంటా!

అలజడి అంబుధిలో మునిగున్న నీకు ఆధారమై
ఆశగా పట్టుకుంటే విదిలించక ఒడిసిపట్టుకుంటా!

అంధకార పయోధిలో చిక్కున్న నీకు కాంతిరేఖనై
కంటిపాపలకే తెలియనట్లు నీ కంట్లో కొలువుంటా!

చింతల సాగరంలో మునిగిన నీకు చిరుహాసంమై
నిట్టూర్పులంటినీ నెట్టివేసి నవ్వుగా నిలచిఉంటా!

నీ చేష్టలకు విసిగి వేసారిపోయి ఊపిరి ఆడకున్నా
ప్రాణవాయువై పదిలంగా నిన్ను చుట్టేసుకుంటా!

కలల కడలిలో తేలియాడియే నీకు స్వప్నపుంజమై
కలత నిదురలా కాక నిశ్చల నిదురనై నీలోఉంటా! 


అవిటి ఆలంబన

నిశ్చింతగా నిదుర పోలేని ఇద్దరమూ..
సమయాన్ని సవాలు చేసి కలువబోయి
విశ్రాంతి ఎరుగని హృదయాలను విడగొట్టి
రాసుకున్నదేమిటో పూసుకున్నదేమిటో!?

పశ్చాతాపపడని మన గుండెలు రెండూ..
మనస్పర్థలకు స్థానమీయక సర్దుకుపోయి
భారమైన భావాలను కనపడనీయక చుట్టి
ఎప్పటికీ విడిపోలేమన్న ధీమా ఏమిటో!?

నిర్దయకాలాన్ని నిలదీయలేని మనమూ..
తటస్థంగుండాలని సముదాయించుకోబోయి
ఒకేదారిన ఎదురెదురుగ అడుగువేసి ఢీకొట్టి
నిదురలేని కళ్ళకి కలలుచూపడం ఏమిటో!?

నేతనేసిన ఆశలు తీరవని తెలిసీ ఇద్దరూ..
బ్రతికి ఉన్నామన్న భ్రమను మభ్యపెట్టబోయి
నీరుగారిన నమ్మకము నాచుపడితే గిలక్కొట్టి
ఒంటరిని చేసి తోడు ఉన్నాననడం ఏమిటో!? 


మనకంపు మనకింపు..

కులం కంపులో పొర్లి అక్కడే దొర్లుతూ
రోడ్డుపై కాళ్ళు కడుక్కుని శుభ్రపడటం
ఇంట్లో తిని వీధిలో ఏరగటం ఏమో..
ఇంటిని ఉద్దరించక ఊరినేం ఉద్దరిస్తారో!

తిన్నాం పడుకున్నాం లేచాము అంటూ
ఎవరికివారే స్వార్థపు శ్వాసతో బ్రతకటం
వారి పెంట వారే వాసన చూడ్డమేమో..
మనకంపు ఎదుటివాళ్ళెలా భరించగలరో!

మతమలినం మనసుకు పులుముతూ
మతాన్ని మనువాడి నీతులు చెప్పటం
మన మలము మనం తినటం ఏమో..
తనది కడ్డుక్కోక వేరొకరిదేం కడుగుతారో!

దేవుడూ లేడు దెయ్యమూ లేదు అంటూ
గాలికి ఊడిపడ్డామని చెప్పుకు తిరగటం
నిడారంబర నాస్తికత్వానికి నిదర్శనమేమో..
పంచభూతాలను సృష్టించిన కర్త ఇంకెవరో!