ఇద్దరం

ఇద్దరం సంభాషణ అంటూ మొదలెడితే...
మధ్యలో మౌనం మరికొంత మధురగానం!

ఇద్దరం మాటలేలంటూ మైమరచిపోబోతే...
కొంత బిడియం మరికొంత తీయనిసరాగం!

ఇద్దరం తెలియని బంధమై పెనవేసుకోబోతే...
చిన్నిగాయాల హింస మరికొంత మీమాంస!

ఇద్దరం గిల్లికజ్జాలతో గొడవపడి అలకబూనితే...
కొంత ఇష్టం మరికొంత అలవికానేదో అయిష్టం!

ఇద్దరం వేరుకాలేక రాతిరి కౌగిలిలో ఏకమైతే...
అంతా పవిత్రత మరికొంత చెప్పలేని నిశ్చింత!

ఇద్దరం పగటిపూట పనిలోపడి విడిపడిబోతే...
కొంత అనురాగం మరికొంత తప్పని అసహనం!

వేడి వలపుసెగ..

వేడితాపం ఏలనో నన్ను ఇంతగా వలచె..
వద్దు వద్దంటున్నా వెంటపడి వేధించసాగె

వేడిసెగ తాకగానే ఒళ్ళంతా కమిలిపోయె
చెమటపట్టి తనువు మొత్తం తడిసిపోయె
తాపం తాళలేనంటూ మేని నగ్నమాయె
విప్పిన వస్త్రాలు ఉతుక్కుటుండగానే ఆరె
జలకమాడి దుస్తులు వేసుకోగానే తడిసె!

వేడి వలపుసెగ వద్దుపొమ్మన్నా వరించె..
దాహమే తీరలేదన్న గొంతు ఎండిపోయె
అరుణకాంతి తాళక అధరాలు ఆరిపోయె
విరబోసుకున్న కురులు అలిగి కొప్పాయె
రవికిరణం క్రీగంట చూడ రవిక రంగుమారె
సరసమే కంపరంపెడుతూ రుసరుసలాడె
సంధిసేయ వచ్చిన చంద్రుడే చల్లగా జారె!

రా పోదాం!

రా ఏటైనా పారిపోదాం...
మనసులోని భావాలకి రెక్కలు కట్టి
మన్నేదాకా ఉండి, మట్టిలో కలిసిపోదాం!

రా దూరంగా లేచిపోదాం...
ఎల్లలు లేని లోకం ఒకటి వెదకి
సుదూరాలని, సునాయసంగా చుట్టేద్దాం!

రా విహంగాలమై ఎగిరిపోదాం...
అనురాగానికి ఆకాశమే సరిహద్దని
హద్దులనే రెక్కలుగా కట్టుకునిపోదాం!

రా ఏగూటి పైనో వాలిపోదాం...
ఒకరి ధ్యాసలో ఒకరు తిరిగి అలసి
కలసిన వేళ ఎదలు జతచేసి పవళిద్దాం!

రా నువ్వు నేను ఒకటైపోదాం...
తప్పొప్పులు తెలీని తనువుల వేడికి
తన్మయత్వపు తీర్పు తీరిగ్గా చెప్పుకుందాం!

రుధిర భావం

బూజుపట్టిన ఆలోచనల నుండి బయటపడాలని ప్రయత్నిస్తూ
ఎన్నో చెప్పాలి అనుకుంటూనే నిన్ను చూసి  ఏమీ చెప్పలేను!

ఈ ఉరుకుల పరుగుల జీవితంతో రాజీ పడలేక కుస్తీ పడుతూ
సంక్షిప్తంగా చెప్పాలన్న తపనలో చెప్పాల్సింది మరచిపోతాను!

బెరుకు ఎందుకు నా అనుకున్న నీతో చెప్పడానికి అనుకుంటూ
క్షణంచాలు సంభాషణ పూర్తవడానికని యుగాలు గడుపుతాను!

తెలిసీ తెలియని సన్నని బిడియపుపొరల్ని మన మధ్య బిగిస్తూ
అనుభవాలని చింతాకులా విశాలపరుస్తూ భంగ పడుతుంటాను!

నాగురించి అన్నీ తెలిసిన నీతో చెప్పలేని మౌనం మూలుగుతూ
అలజడిచేస్తే మళ్ళీ అపరిచితులమైతే బాగుండు అనుకుంటాను!

వెళ్ళొస్తానని..

నీ పరిచయం నూతనోధ్యాయానికి నాంది పలుకుతూ
నువ్వు ఎదురుపడ్డ ప్రతీసారి గుండె వేగం పెంచుకుంది!

నీవు నాయందే దాగి ఉన్నావన్న నిజాన్ని గుర్తుచేస్తూ
నా గతం తాలూకు గుర్తుల్ని నీ ప్రేమ చెరిపివేయమంది!

నాలో తప్ప నాతో లేవని అలిగినమదిని బ్రతిమిలాడుతూ
నిన్ను నీవే గాయం చేసుకోకు నన్ను తిరస్కరించి అంది!

నీ ఊపిరి నా ఊపిరితో రమించి కమ్మనికలకి రూపమిస్తూ
నా బిడియాన్ని బిగికౌగిట బంధించి కొత్తలోకం చూపింది!

నీవు వెళ్ళొస్తానని వీడ్కోలు చెప్ప నిలువడ్డంగా తలూపుతూ
ఆనందాలని మూటకట్టి కంటనీరుని రెప్పమాటున దాచింది!

నీ పై నాకు ఇంకిపోదు ప్రేమ ఇసుమంతైనానని బాసచేస్తూ
నీవన్న మాటలకి...కరిపోదులే ఆశ నీ పై కాస్తంతైనా అంది!

తప్పేంటి!?

మాయలేడిని కోరక కుదురైన కాపురమంటే 
కాదు కూడదనే రాముడున్న కాలంలో...
కట్టుబట్టలు కూడా కొనివ్వక ఉండమంటే 
ఉండను ఉండలేనని సీతంటే మాత్రం తప్పేంటి
రాయల్ ఫ్యామిలీ రావణుడే నచ్చెనని అంటే
బరితెగించిన ఆడది అంటూ తగని నిందలేంటి!

వేణుగానం విని మాధవా మోహించినానంటే
పదహారువేల అతిసుందర ప్రియసఖులలో...
ఆమె స్థానం ప్రేమలో తప్ప పైకంలో లేదంటే
నువ్వు కాకపోతే నీలాంటి వారు నలుగురని
తనని మెచ్చిన వారిని రాధ వెతుక్కుంటానంటే
మోహించిన మోసగత్తె అంటూ బిరుదు ఎందుకని!

వరించి వివాహమాడినోడి స్టైల్ చూసి సంబరమంటే
మీసాలగెడ్డాల మగతనమే చూపి మందుమత్తులో..
కొట్టింది కాక సవతిని వెంటపెట్టుకొచ్చే శివుడుంటే
చీకిచిరిగిన సంసారానికి అతుకులేసినా అతకదని
విడిపోయి వేరొకరితో వెళ్ళి కాపురం ఉంటాననంటే
వెలయాలిగా మారినావంటూ వెకిలి మాటలేంటి!?    

ఏం లిఖించను?

జీవన గమనపు గతుకుల గ్రంధమే కనులముందుంటే
అక్షరగణాలు ఎరుగని నేను గద్యమే వ్రాయలేని స్థితిలో
దోషాల్లేని దోహాలు వ్రాయలేను, ద్విపదాలు దొర్లించలేను!

నవ్వుతున్న పెదాలకి దురాలోచనల ధూళంటుకునుంటే
సాంగత్యమే ఇచ్చిపుచ్చుకునే వ్యాపారమై కదలాడే కళ్ళతో
కల్తీలేని ప్రేమ అని, కమ్మని కావ్య కవితలు నే రాయలేను!

ఎత్తు పై ఎత్తులేసి ఎదుటి వారిని చిత్తు చేయాలనుకుంటే
అంచనాలు తారుమారు చేసే తంత్రం తెలియని మాటలతో
తాత్పర్యము తెలిపే పద్యపాండిత్య ప్రవచనాలు చెప్పలేను!

వెసులుబాటు కోసం వెకిలి మాటలాడే వింత జాడ్యముంటే
చర్చకు ఛందస్సు జోడించి చైతన్యవంతపు చమత్కారాలతో
జనోద్ధరణ జానపద గీతికలు, పాటలు రాసి మెప్పించలేను!

అరమరికలు లేని భావాలకు అక్షరాలు తోడు ఉంటానంటే
ఘజల్స్, ముషాయిరాలో లేక అవి ఏ కంద, సీస పద్యాలో
తెలియక పోయినా రాస్తూ తప్పులెన్నో చేస్తూనే ఉంటాను!

ఏదో తెలియదు!

ఆవేదనో, ఆనందమో తెలియదు...
నీవు నా కనుల ముందుంటే.
విరహానికి విలువగానో, లేక...
కలయికకి కానుకయేమో తెలియదు!

 ***

బాధవంటి భారమేమో తెలియదు...
ఎదుటపడి చెప్పాలనుకుంటే.
బిడియమో మొహమాటమో, లేక...
అలుసైపోతానన్న భయమో తెలియదు!

***

మధురమో, మైకమో తెలియదు...
గుండె నిండిన అనుభూతి నీవుంటే.
ఈ వలపు వ్యధనో వగరో, లేక...
మత్తో, చిత్తైన మనసుకిదేం తెలియదు!

***

మరువలేకనో, నీకు నచ్చలేదో తెలియదు..
అసలు విషయం అడగాలనుకుంటే.
అవునంటావో కాదంటావో, లేక...
తెలీని భానిసత్వమే బాగుందో తెలియదు!

అక్షరస్వరలయ

అచ్చతెలుగు వారు సైతం ఆంగ్లాక్షరాలని అందలం ఎక్కిస్తుంటే
అలిగిన 56 తెలుగు అక్షరాలు బోరుమనలేక గొల్లుమన్నాయి
అమ్మలాంటి కమ్మదనం ఉన్న అక్షరాలు మాటల్లో అన్నాయి..
ఆంగ్లములోని A B C D లకేం ఆడుతూ పాడుతూ పలికేస్తారు
అక్షరాభ్యాసం నాడు అచ్చులు దిద్దించడానికి ఆలోచిస్తున్నారు!

అ నుండి అం అః అచ్చుల్ని అని చూడు ఆప్యాయత అనిపించేను
క, ఖ, గ, ఘ కంఠస్తం పడితే ఉదరభాగపు కండరాలే కదలాడేను
చ, ఛ, జ, ఝ లని పలికితే ఛాతీ భాగమే కదిలి రొమ్ము విరిచేను
ట, ఠ, డ, ఢ లు ఉచ్ఛరించి చూడు స్వరపేటిక కదిలి ఆడిపాడేను
ప, ఫ, బ, భ లను పసందుగా పలికితే పెదాలు కలిసి తేనెలూరేను
తనువంతా తడిమేటి తెలుగులోని తీపి ఆంగ్లభాషకి ఏదీ అనడిగితే
ఆల్ఫాబెట్స్ అన్నీ ఏకమై తెలుగు అక్షరాల్ని ఆహా అని కీర్తించాయి!