నా సంపూర్ణం..

అందమైన దృశ్యాల నుండి రంగులు దొంగిలించినా
భావాలోచనలకు పదాలను చేర్చి మాలలు అల్లినా
దేవాలయాల్లో దేవుళ్ళని కొలచి దీవెనలు పొందినా
పగటికలగా వచ్చి నిజమయ్యే స్వప్నానివిగా నీవు
నీ నుండి పొందే స్ఫూర్తికి ఇవేవి సరికావు, రావు
అందుకే నీకోసం వేచి చూసే నిరీక్షణను నేను...

                            *****

నక్షత్రాల నుంచి వెలుతురుని నేను దొంగిలించినా
గాలితెమ్మెర సంగీతాన్ని సాధనతో ఆలాపించినా
చందమామ నా పై చల్లని వెన్నెలను కురిపించినా
ప్రపంచం పరాయైనా నా సొంతమనే ధీమావి నీవు
నీవు నా చెంతలేని లోటును ఇవేవీ పూరించలేవు
అందుకే నీకే హాని జరగరాదని తలుస్తాను నేను...

                             *****

పరుగులేసే వయసును కాలం నుండి దొంగిలించినా
పుస్తకాలు విజ్ఞాన విషయాలు ఎన్నింటిని భోధించినా
స్థితిగతుల నైసర్గిక స్వరూపం నాకణువుగ నర్తించినా
నువ్వు లేనిదే వెలసిన రంగాయె వసంత ఋతువు
నీవల్ల అయిన ఖాళీని ఇవేవీ పూర్తిగా భర్తీచేయలేవు
అందుకే నే కోల్పోయి నిన్ను దక్కించుకుంటాను...

లేపుకు పో..

నా ఆత్మ అటు ఇటూ అల్లాడెనే కానీ 
సుఖమైన సంకెళ్ళలో బంధించబడలేదు
ఒక్కసారైనా మనసు ఆరాటాన్ని తీర్చు
అబద్ధపు ఆత్మ సంతృప్తినే ఇచ్చి పో..

నేను గొంగళి చుట్టిన సీతాకోకచిలుకను
రంగుల రెక్కలొస్తే విప్పుకు ఎగురుతాను
ప్రతికూల పరిస్థితుల కోసం వేచి ఉన్నా
సానుకూలతను సవ్యంగా కూర్చి పో..

ఒంటరైన హృదయ కదలికలు నిస్తేజమై
ఎందుకో తోడుగుండెను జతకోరుచున్నవి
తిరస్కరణకు గురై మది ముక్కలయ్యేను
పరిమితులెరగని తనువును తాకి పో..

తిరుగుబాటు చేసి నీ నుంచి నిన్ను దోచి
అగ్గికి ఆజ్యాన్ని జతచేసేటి ప్రక్రియలో కలిసి
మిగిలినవి నీకు కైవసంచేసే సంకల్పం ఇది     
లేచిపోయే సూత్రంచెప్పి సొరంగం త్రవ్వి పో..

మదిరొద..

ఎప్పుడో ఆవిరైపోయాయి అనుకున్నా కన్నీళ్ళు

మసకబడ్డ కళ్ళను తడిమితే తడిసాయి చేతులు
భావాలను ఏమార్చి నవ్వడం సులభమేం కాదు
విరిగిన మనసును అతికినా కనబడతాయి గీతలు!

నా రక్తంతోనే తడిసారి ఎర్రబడ్డాయి నా చేతివేళ్ళు
గాజుమదిని నమ్మడం తప్పని తెలిపాయి గాయాలు
ఇంకెన్ని కోరికలు కలలను కప్పెడతానో తెలియదు
కానీ పుట్టిపోయేది వట్టిచేతులతో అంటారు లోకులు!

నన్ను ఎవరో తలచుకుంటున్నారని చెప్పె వెక్కిళ్ళు
కొత్తగాలి తెచ్చేను కబురని తెరచి ఉంచాను కిటికీలు
నవ్వి ఆహ్వానిస్తుంది వేడుకో వ్యధో అర్థంకావడంలేదు
జీవితానికి తర్ఫీదుఇస్తున్నా ఒకటేనని వెలుగునీడలు!

చెవిటి మనసుఘోష చేస్తుంది గులకరాళ్ళ చప్పుళ్ళు 
నిండుగా తమ పాత్రని పోషిస్తూ అలసినాయి బాధలు
ఆనందమా నువ్వు నీ పాత్రని ఎలా పోషిస్తావో తెలీదు
అప్పుడప్పుడూ వచ్చి ఇచ్చిపోరాదా కొన్ని సంతోషాలు! 

అక్షరాభరణం

నాకూ నా ఆలోచనలకూ ఏదో అవినాభావ సంబంధం
బాధలోను ఆనందంలోను అక్షరాలుగా అల్లుకుంటాయి
రంగురంగుల ఊహల పరిచయాలకు రూపం ఇస్తాయి!
నాలోనాకు నా అనుభూతులకీ తెలియని అంతర్మధనం
భావాలుగా బయటపడుతూ ఆవేశాన్ని వెదజల్లుతాయి
ఆవేదన చెందుతుంటే ఆత్మీయంగా పెనవేసుకుంటాయి!

నాతో చెలిమి చేయాలనుకునే అదృష్టానికి ఈర్షాధ్వేషం
అవే అందమైన పదాలుగా అల్లుకుని బంధువులైనాయి 
తెలిసీ తెలియని విజ్ఞానపు వ్యక్తిత్వమై వికాసాన్నిస్తాయి!     
నావల్లకాని పనులకు నా రచనలంటే ఎంతో అభిమానం
ఈ విధంగా విశ్వవీక్షణ గవాక్షాలై మురిసి గెంతులేస్తాయి
ఏ మాధ్యమ పరిజ్ఞానంలేని నాతో రచనలు చేయిస్తాయి!
   
నాలో రసాస్వాధన్ని పెంపొందించిన నీకు పద్మ అర్పితం
ఉత్తమాభిరుచినిచ్చిన నీకు నాభావాలన్నీ గులామైనాయి 
ఆప్తంగా అలరించే అక్షరాలకు సాష్టాంగ ప్రణామాలన్నాయి! 

అందగాళ్ళే..

పురుషులకు సిగ్గేల సింగారము ఏల

ప్రకృతే సింగారించిన గోరువంకలాయె

మేకప్ వెలుగులు పడనిదే వెలగని 
గాజుముక్కలే అలంకరించుకోని స్త్రీలు
పురుషులు చీకట్లో మెరిసే రత్నాలు..

అందంతో అమరి ఆకర్షించే రంగులవల    
పురివిప్పి ఆడే మయూరం మగదాయె 
ఆడనెమలి తెలుపు నలుపుల్లో వెలవెల
విలువైన దంతాలు కలిగింది మగ ఏనుగే
ఆడ ఏనుగుకు ఏవి అంతటి విలువలు..

లేడి వెదజల్లలేదు కస్తూరిని మగజింకలా
అందుకే ఆడది మగజింకని రమ్మనదాయె
నాగమణిని ధరించిన కోడెత్రాచులో గంభీరం   
మణులున్నాయని వెంటపడిపోవుని నాగిని
సాదాసీదా ఆడపాముకు లేవీ చమక్కులు..

అందమంతా ఆడవారి సొంతమని మగగోల
ప్రకృతి చేసింది అన్యాయమని అరుపులాయె
సముద్రుడిలోనే దాగె ముత్యాలు రత్నాలు 
వాటికొరకేగా నదులన్నీ కలిసేది సాగరంలో 
నిడారంబర నదులకి లేకపోయె హొయలు..

విలువైన అంశాలన్నీ పురుషులకే చెందాలా
అడుగుదామంటే భగవంతుడూ మగవాడాయె
ఆశ్చర్యకరమిది తొమ్మిదినెలలు మోసి కన్నా
అంకురార్ప శౌర్యం అతనిదేనని ఊరేగింపులు
ప్రకృతే అలకరించి పంపిన పురుషపుంగవులు..

(ఆడవారి అందచందాలు తప్ప మగవారిని పొగడలేదు అభివర్ణించలేదంటూ అభియోగించిన వారికి పద్మ అర్పిస్తున్న చిరుకానుక ఆమోదయోగ్యమేనని అభిలషిస్తూ...మీ పద్మార్పిత)      

ఫోర్త్ జెండర్

పాపాలు చేసి పుణ్యం కోసం
గుడిచుట్టూ ప్రదక్షణలు చేసే
ప్రబుధ్ధులు అసలైన కొజ్జాలు..

ఇతరుల ఎదుగుదల కాంచి
ఏడవలేక నవ్వుకునే నరులు
నాణ్యత నిండిన నపుంసకులు..

మంచిమాటలని నీతులు చెప్పి
గోతులు తవ్వుతూ చెడుచేస్తూ
బ్రతికే బద్మాషోళ్ళు హిజ్రాలు..

శాంతం భూషణమని అరుస్తూ 
శీలం పవిత్రమని ప్రవచనాలు
చెప్పే సన్యాసులే శిఖండులు.. 

సుఖాల కోసమే వెతుకులాటని
దుఃఖాల ఊబిలో దూరి పైబడక
లబోదిబోమనే వారు మాడాలు..

అమ్మ ఆలిగా పనికోచ్చే ఆడోళ్ళు
ఆడపిల్లగా పుడతానంటే వద్దనే
ఆడంగినాకొడుకులే గాండూగాళ్ళు..

ఏమిటి?

కొందరు గొంతు చించుకు అరిచినా
మరికొందరు మౌనం వహించినా..
ఎవర్లో మార్పొచ్చి ఒరిగింది ఏమిటి?

తమలో తాము ఏడ్చి నవ్వించినా
పైకి నవ్వుతూ లోలోన ఏడ్చినా..
వారు ఉన్నా లేకున్నా తేడా ఏమిటి?

జోలపాడి కలల ఊహలు ఊగించినా
దరిచేర్చుకుని దూరంగా నెట్టేసినా..
నిదుర మేల్కున్నోళ్ళు చేసింది ఏమిటి?

కోరిన కోరికలు తీర్చి దివాళా తీసినా 
వాస్తవాలను కలలుగా చూపించినా..
వచ్చి వాటేసుకున్న ఆస్తులు ఏమిటి?

పగలురేయి వచ్చిపోతూ కాలం గడిచినా
నేడుని రేపటి ఊహలతో బ్రతికించినా.. 
సమయానికి వచ్చిన సమస్య ఏమిటి?

నా ఆలోచన్లు అర్థంలేని ప్రశ్నలే అయినా
వచ్చేదేమిటి ఒరిగేదేమిటని అడిగినా..
జరిగేవన్నీ జరుగక ఆగిపోవునా ఏమిటి?

ఆమె-ఆధునిక క్లియోపాత్ర

అవయవ అందాలు చూసారు అందరూ 
అంతరంగమదనం కాంచలేదు ఎవ్వరూ
అంగాంగం ప్రదర్శించెనని నిందలు వేసి
ఆయుధంగా శృంగారం సంధించెనన్నారు!

అందం చూసి నిగ్రహం కోల్పోయినవారు
అంతరంగ సిం హాసనం పై కూర్చోబెట్టారు
అనుయాయులకు ఇది అర్థంకాక గేలిచేసి
అనైతికం ఆమె భావాలోచనలు అన్నారు!
     
ఆధ్యాత్మికత జీవిత అవసరం అన్నవారూ
అంతర్గతంగా రాజీపడి ఆనకట్టలేసినవారూ         
అబల సంధించిన సమ్మోహన అస్త్రం అని 
అదే కామకళా వైదుష్యంలో మూర్చిల్లారు!

అందని అందం వికృతమని సర్దుకున్నవారు   
అధికమించి కొంతైనా అర్థం చేసుకున్నవారు
అవసరమైన ఊరడింపుతో అభయమే ఇచ్చి
అంతిమంగా కాలసర్పకాటు పడేలా చేసారు!

ఏదో చేసిపో..

నీ అచ్చట్లు ముచ్చట్లు కరువైనాయంటూ 
ఎద ఎగిరెగిరి ఆగలేక కొట్టుకుంటుందయ్యో
ఏడనున్నా వచ్చి సందిట్లో సవ్వడే చేసిపో!

నీ సురుక్కు చూపులే నన్ను కానలేదంటూ 
నల్లమబ్బు కాటుకెట్టిన కళ్ళు మండెనయ్యో
వరదలా వడివడిగా వచ్చి నన్ను వాటేసుకో!

నీ లేత ముళ్ళ మీసాలు చెవి నిమరలేదంటూ
రవిక బిగువై రాగాలు శృతి తప్పి పాడెనయ్యో
పరువపు శంఖాన్ని తమకమే తగ్గేలా ఊదిపో!

నీ తుంటరి సైగలు కసితో కవ్వించ లేదంటూ
నారుమల్ల చీర నడుముజారి గోలచేసెనయ్యో
బుట్టెడు మల్లెలతో వచ్చి బాగా బుజ్జగించుకో!

నీ బెరుకుతనమేదో బిడియాన్ని బంధించెనంటూ
పెదవులే విరహవయ్యారంతో వంపు తిరిగెనయ్యో
మదనుడి కైవసపు మంత్రాలు వచ్చి వల్లించిపో!