సరికాని సబ్జెక్ట్

కంపాటిబిలిటీ కుదరలేదు కలిసి ఉండడానికని
కల్లబొల్లి కబుర్లతో కస్సుబుస్సుల్ని కవర్ చేసి
ఫిజిక్స్ పరికరాలతో ఫిగర్ చూసి పడిపోబోయి
మన కెమిస్ట్రీ కలవలేదని కాదుపొమ్మంటావు..

డిసెక్షనేదో చేసి నీకై కొట్టుకునే గుండెనే చూసి
వశమౌతావన్న వర్రీతో జువాలజీ జోలికెళ్ళకనే
సోషల్ నెస్ అని సొసైటీలో స్మైల్ ఫోజులిచ్చేసి
నిన్ను కోరిన నన్ను కాలమానంతో కొలుస్తావు..

జతకాలేని ఇరు జీవితాలని జాగ్రఫీతో జతచేసి
లెక్కలేయబోతే అన్నీ ఆంక్షలల్లిన ఆల్జీబ్రాలాయె
హైరానాపడి హిస్టరీ చూస్తే తెలీని మిస్టరీలున్నా
రాలిన ప్రేమకు రాజకీయ రంగులద్దుతానంటావు..

ఆఖరి ప్రయత్నంగా అనాటమీనే నమ్ముకుని
రియాక్ట్ కాలేనన్న భావాలని రియల్ గ్రాఫ్ గీసి
జెనిటిక్స్ చెప్పలేనన్న జ్యోతిష్యమేదో చెప్పబోతే
మొదటికొచ్చి మరల ఓనమాలు దిద్దుతుంటావు..

కాలమిచ్చే తీర్పు

మాటల్లో చెప్పగలిగేది భావమేకానీ భాధకాదని

జ్ఞాపకాల కొలిమిలో కాలితే కలిగే భాధ ఏమిటో

కానుకగా ఇచ్చిన కడలంటి కన్నీటి బరువెంతో

విరిగిన మనసులు అతికే జిగురువంటి గుజ్జేదో

విడిపోని బంధాలు దాచిన లంకెబిందెల జాడేదో

రాతిగుండె రాపిడి రాసులని కరిగించే రాగమేదో

చెప్పేభాష అర్థంచేసుకునే మది చిరునామాడిగితే

పరిపక్వత చెందిన వెర్రిదాన్ని నేనని మారమంటే

జాలిగాచూసి అనుభవిస్తే తెలిసేనని నవ్వుకున్నా

కాలమిచ్చే తీర్పుకొలిమిలో కాలడానికి సిధ్ధంగున్నా

మనజన్మ

కుజుడికి ఏమెరుక మేకవన్నె పులుల మర్మమేంటో

మనిషి మనసులోని భావసంఘర్షణల అలజడెంతో!

శుక్రుడు ఎరుగడు మనిషి మనుగడల మోక్షమేంటో

ఎక్కే తెల్లగుర్రానికి తెలీదు మానవకోర్కెల రెక్కలెన్నో!

బుధుడి బుధ్ధికి చిక్కని మనుషుల చాకచక్యమేంటో

కోటి ఉపాయాల ముందు సింహం జులిపేటి జూలెంతో!

సూర్యుడి కిరణాల ధాటికెక్కదు మనమేధాశక్తి ఏంటో

ఏడుగుర్రాల రధమెంచలేదు మాటల గారడి వాడెంతో!

చంద్రుడే తెల్లబోయే మాయకందని మానవయుక్తేంటో

లేడి ఎరుగదు వేగంగా మార్చేసే బాసల సంఖ్యలెన్నో!

గురుడుఎంచలేడు గోప్యమైన మనసులోని మాటేంటో

ఏనుగు కానలేదు మనిషి ఆలోచనల మూలాస్త్రమేదో!

రాహువెరుగడు రంగుమారిన రూపు రహస్యమేంటో

పులిపంజాకు చిక్కని మనిషిలోని నైతిక విలువెంతో!

కేతువు కేకకి అందని ఈ కుళ్ళుకుతంత్రాల కేళేంటో

సర్పమే చిన్నబోయె తెలియక రాగధ్వేషాల నిలవెంతో!

శనికి కూడా అంతుపట్టలేదు మనిషి సారాంశమేంటో

కాకి నల్లముసుగులో వెతకసాగే మనలో నిర్మలమేదో!

నవగ్రహాలనే నివ్వెరపరచే మానవజన్మ కారణమేంటో

తెలుసుకునే లోపే తనువు చాలిస్తున్న బ్రతుకులెన్నో!

(నవగ్రహాలు వాటి జంతుగణం పై ఈ చిన్ని ప్రయత్నాన్ని మెచ్చుతారన్న ఆశతో మీ ముందు "మనజన్మ".....పద్మార్పిత)

కనువిప్పు

పొందికైన పదాలతో పద్యం అల్లినట్లేనుకుని
ప్రేమానురాగాలు పొందాలన్న అభిలాషతో
గుంబనంగా దాగిన గుజ్జనగూళ్ళను పీకివేసి
చిగురుటాగుల మధ్య దాగిన భావాలు విప్పితే
తెలిసింది...స్వార్ధానికి అందరూ బానిసలేనని
మనుషులు మమతలన్నీ మాయామిధ్యలని

కమ్మనికబుర్ల ప్రణయకావ్య కుటీరమనుకుని
కుదించుకున్న కలలని విడమరిచే ప్రయాసలో
కాయగాచిన కళ్ళలోని కోరికలని కుప్పగాపోసి
కడదేరబోతున్న కాంక్షల కోసం కాచుకునుంటే
కనువిప్పైంది...కాసులకి అందరూ దాసులేనని
కన్నీట కర్పూరమై కరిగిపోయేవే కలలసౌధాలని

శ్రావ్యమైన రాగబంధమేదో ఆలాపించాలనుకుని
విలువైన హృదయ ధ్వనితరంగ వాయిద్యాలతో
సప్తస్వరఝరోప్రేరిత భావోధ్వేగాలని అణచివేసి  
మౌనరాగమేదో గొంతు సవరించి గానమాలాపిస్తే
వినపడింది...బంధాలు అక్కరకురాని సంబరాలని
వారి అవసరాలకి వారంతా ఆత్మబంధువులేనని!!

చచ్చి బ్రతకాలని!

పెదవిపై నవ్వుతో పైపై మాటలు చెప్పి
మభ్యపెట్టి మాయచేసే మర్మమెరుగని
అవతారమెందుకని...చచ్చి బ్రతకాలని!

ఊహలతో ఊరటచెందక మనసు చిట్లి
వాస్తవాల అడుగులతో అడుగేయలేని
పిరికిప్రాణమెందుకు...చచ్చి బ్రతకాలని!

అవసరాలకి అనుకూల అవతారం ఎత్తి
ఆనందమంటూ అంతరాత్మనే చంపలేని
అల్పాయుషు ఏలని... చచ్చి బ్రతకాలని!

గొప్పలంటూ మోసపు గోతులెన్నో తవ్వి
ఉరితీసిన మనసుని ఊరబెట్టి ఉంచలేని
ఉత్తుత్తి ఊపిరెందుకు... చచ్చి బ్రతకాలని!

వక్రమార్గానికి విలువలేని వన్నెలు అద్ది
మోసపు మెరుపుచూసి మలినపడలేని
మనిషిజన్మ వలదని...చచ్చి బ్రతకాలని!

కాలుజారింది

ఏం చెప్పను ఎలాగ చెప్పను....
ఎక్కడని చెప్పను ఏమని చెప్పను!?

లోననరాల్లో జివ్వో జివ్వుమంటుంటే
ఒళ్ళంతా ఒకటే సలపరం పెడుతుంటే
తాకగానే మంటపుట్టి బాధపెడుతుంటే
ఎలాగో చెప్తాను ఎందుకంటే ఏంచెప్పను!
ఎప్పుడు తగ్గుతుందంటే ఏమని చెప్పను?
కాలుజారిపడితే తలబొప్పికట్టిందని చెప్పనా
మోకాలు బెణికి నడవలేకున్నానని చెప్పనా
వేళ్ళు కొట్టుకుపోయి వయ్యారాలు పోతుంటే
ఎర్రగాకందిన చర్మం నిగారింపుతో మెరుస్తుంటే
వాపుతో పసిడిమేనిఛాయ మరింత నిగారిస్తుంటే
గాయాలకి మందేసి నన్నునే ఏం ఓదార్చుకోను!

నొప్పినైతే భరించగలను త్వరగా తగ్గిపొమ్మనలేను.
తగిలించుకోవడం నారాత, తగ్గడం మాత్రం విధిరాత

మల్లెల మాటున...

విన్నవించుకున్న విరహవేదనని విని..
వాల్జడలో విరజాజులే వ్రేలాడేసుకు వస్తే
వడలిన విరజాజుల్లో వాడి ఎక్కడిదే అని
వాటేసుకుని నా వయ్యారమే వేడంటావు!

సంధ్యవేళ సన్నగా ఈలవేసి రమ్మన్నావని..
సన్నజాజి మాలలతో సొగసు విరబోయజూస్తే
సన్నని నడుము వంపే చాలు నలిగిపోతానని
సన్నజాజులేం సరికావు సౌందర్యరాశినంటావు!

చాటుమాటు సరసంలో తెలియని గమ్మత్తుందని..
చమేలీ పూలు కొప్పున చుట్టి చంగావి చీరకట్టుకొస్తే
సాయంకాల చమేలీ సువాసన రాతిరి మాయమని
చెంగావి చీరలో సన్యాసినితో సరసమాడినట్లంటావు!

నిండుపున్నమి జాబిలిని నొప్పించడమెందుకని..
నిత్యమల్లెపూలు పెట్టుకుని నిలువుటద్దంలో చూస్తే
పరిమళంలేని నిత్యమల్లెపూలు నిత్యారాధనకే అని
వెనకమాటుగా వచ్చి వెర్రిదానినంటూ వెక్కిరించేవు!

బుంగమూతితో నేనుంటే....బుట్టెడు బొండుమల్లెలని..
కుమ్మరించడం చూసి కందినమోముతో కెవ్వున అరిస్తే
ఏడుమల్లెలెత్తు సుకుమారి తొడిమతాకి కందిపోయెనని
జామురేతిరి తొడిమలుతీసి కోడికూసేవేళ కునుకుతీసేవు!

గీతలు-రాతలు

గీతలకేం తెలుసని చేస్తాయి గీతోపదేశాలు!!
అరచేతి గీతలుచూసి అఖండ సౌభాగ్యమని
అర్థంకాక అలికిన గీతల్ని అహా ఓహో అని
హస్తరేఖలతో జీవితాన్ని ఏం అంచనా వేస్తావు
చేతుల్లేక జీవిచడంలేదాంటే వెర్రిముఖం వేసేవు

గజిబిజిగీతలకేం ఎరుక గాడితప్పిన గమ్యాలు!!
నుదుటిపై గీతల్లో భవిష్యత్తు అంతా భవ్యమని
ఆకతాయిగా తిరిగి అదే అందిన ఆనందం అని
కష్టాల్లో కలిసిరాదని నుదుటిరాతనే నింధించేవు
ప్రయత్నం ఏం చేయకనే ఫలితాలని ఆశించేవు

సరళరేఖలకేం తెలుసని సహజీవన విధానాలు!!
నేలపై నిలువు అడ్డంగా గీతలేగీసి సరిహద్దులని
స్వార్ధసంస్కరణల చిందులనే విజయమనుకుని
విరిగిన మనసులకు మాటల లేపనమే పూసేవు
అద్దమంటి మదిని గీతకనబడకుండా అతకలేవు

గాట్లుచేసే గీతలకేం ఎరుక గాయాల సలపరాలు!!
పట్టింపు పగలతో శరీరంపై గాటుగీతలేసి శిక్షలని
రక్తం స్రవిస్తుంటే రంగొకటే అయినా మనం వేరని
ఆవేశంతో ఆలోచించకనే తృటిలో పరిష్కరించేవు
ఎన్నటికీ ఊపిరాగిపోని గీతలేవీ నీవు గీయలేవు

బంధాల మధ్య గీతలకి లేవు సంబంధ విలువలు!!
అనురాగాల తులాభారమేసి ఆపలేవు అడ్డుగోడని
పైకంతో వారధి కట్టి కాంచలేవు మమతల కోవెలని
అనుబంధమే తెగితే ముళ్ళు లేకుండా అతకలేవు
అంతరంగపు అడ్డుగోడలతో అందరిలో ఒంటరి నీవు

వలపు విశ్లేషణ

ప్రేమంటే తెలియకనే ప్రేమించాలనుకుని
ఏరికోరి ఎదను చూసి మరీ ఎంచుకుని...
దరకాస్తుకై దర్యాప్తులెన్నో చేసుకుని..ప్రేమిస్తే!
తెలిసిందది ఒక అసంకల్పిత ప్రతీకార్యచర్యని

వాదనలేల వలపు వలలో పడ్డాక అనుకుని
చెప్పుకున్నాం ఎన్నో కాలక్షేపపు కబుర్లని...
ఇచ్చుకున్నాం బహమతుల ఎరలని..ఇస్తే!
తెలిసింది ధనరాసులకది ఒక పరాన్నజీవని

కాలగమనంలో ప్రేమయే ప్రతిష్టంగా నిలవాలని
నమ్మకాన్ని నమ్మి కట్టాం కష్టాలకంచుగోడలని...
ఆకలితో అలమటించి జీవితయానంలో చెమటోడిస్తే!
తెలిసింది అదీ ఒక అనిశ్చల ఆకర్షణల పరావర్తనేనని

ఏమైనా ప్రేమంటే తెలిసీతెలియక ప్రేమించేసానని
చేతులేవో కాల్చుకుని ఆకులు నులుపుకుని...
కళ్ళెమేయలేని కోర్కెలతో అందలమెక్క ప్రయత్నస్తే!
తెలిసింది విధి చేతిలోన విఫలమయ్యే వక్రీకరణమని