పేదవాని ప్రార్థన!

జీవితమా....మా ఇంట అడుగిడుమా
మా స్థితిగతులను కాస్త కనుమా
తెలుపనా మాఇంటి చిరునామా
నాలుగు వైపులా గోడలే లేవుసుమా!

జీవితమా....లేదు నీకు తలుపు తట్టవలసిన అవసరం
గుబులుతో గుమ్మం పలుకుతుంది మీకు స్వాగతం
పైకప్పుకి తెలుసు ఎండావానల తులాభారం
కటికనేల పైనే నిన్ను కూర్చుండబెట్టే పేదలం!

జీవితమా....మా ఇంట అడుగిడుమా
మా ఇంటి మారుపేరు ప్రేమా
నీ నీడలో మమ్ము తలదాచుకోనీయుమా
కాస్త చేయూతనిచ్చి మమ్ము కాపాడుమా!

జీవితమా....మా అభిమానమే నీకు ఆతిధ్యం
బోర్లించిన బొచ్చెలని చూసి నీవు చేయకు పరిహాసం
మా ఇంట ఏమున్నది నీకు తెలియని రహస్యం
నీ ఆదరణతో విరియాలి మా పెదవులపై దరహాసం!

జీవితమా.... మా ఇంట అడుగిడుమా
ఆకలి తీర్చి మా ప్రాణాలని నిలుపుమా
ఆగలేక అర్థిస్తున్న మా గోడు కాస్త వినుమా
మా ఇంట ఆనందాలని కురుపించుమా..ఓ జీవితమా
!

బ్లాగర్స్ పై నా భావాలు...

చాలా రోజుల నుండి నా మదిని దొలిచేస్తున్న విషయం ఇది...ఇలా అని వ్రాస్తే ఏమనుకుంటారో ఎంతమంది ఎన్ని విధాలుగా తిట్టుకుంటారో లేక మెచ్చుకుంటారో, వ్రాయనా వద్దా అని ఆలోచించి ఆగలేక ధైర్యం చేసి వ్రాస్తున్నా... తిట్టినా, మొట్టినా అందరూ నావాళ్ళే కదా అన్న ధీమాయే ఈ టపాకి శ్రీకారం...

ఇక అసలు విషయానికి వస్తే...
ఎవరిదైనా ఒకరి బ్లాగ్ ని తలచుకోగానే నాకు గుర్తుకు వచ్చే చిత్రవిచిత్ర ఆలోచనలివి....వీటికి మీరు లాజిక్కులు, మాజిక్కులు, తర్కణలు, వాదనలు ఏమనుకుని అడిగినా నా దగ్గర సమాధానం లేదండోయ్...చదివి హాయిగా నవ్వుకుంటే నేనూ మీతో జతకలిపేస్తాను, తిట్టుకుంటే ఏంచేస్తాను చెప్పండి మీతో పాటే నేను కూడా, ఇంక మీరు సై అంటారా! నేను సైసై అంటాను...

క్రమబద్దీకరణ కాస్త కష్టమండీ అందుకే గుర్తుకి వచ్చిన వారిని వచ్చినట్లుగా వ్రాస్తాను మన్నించండి, ఇంక మరచిపోయిన వారు మన్నించి తలా నాలుగు తిట్టండి...అదే మహా ప్రసాదం...

విసిగించక విషయం చెప్పమంటరా!!!

కొత్తపాళీ:-నన్నయ్యగారు కొత్తపాళీతో సిరాలేకుండా నిఘంటువుని పుంఖానుపుంఖలుగా వ్రాస్తున్నట్లు...

సాహితీయానం:-బొల్లోజుబాబాగారి నవ్వుతున్న ముఖంతోపాటు రవీంధ్రనాధ్ టాగూర్ గారు గుర్తుకు వస్తారు.

పర్ణశాల:-కత్తిమహేష్ గారు ఖబర్ధార్ తప్పురాస్తే కత్తితో ఖండిస్తా అన్నట్లు...

పరిమళం
:-ఎవరు ఏమి వ్రాసినా తను మాత్రం అందులోని పరిమళాన్ని మాత్రమే ఆస్వాధిస్తున్నట్లు...


ఆలోచనాతరంగాలు
:-అమ్మో! ఇలాంటి మేధవులకి మనం దూరంగా వుండాలన్నట్లు...


జాజిపూలు
:-పిల్లికళ్ళతో అమాయకంగా కనిపిస్తూ అన్ని విషయాలూ మనకి చెబుతూనే ఏ విషయాన్ని పూర్తిగా చెప్పకుండా ఉవ్విళ్ళూరించే సింగపూర్ చిన్నది గుర్తుకు వస్తారు.


రవిగారు
:-నేను వ్రాసే పోస్ట్ ను తప్పక వేరొక కోణంలో ఆలోచించే మొదటి వ్యక్తి...


ఆత్రేయ
:-శివుడు గళం మింగితే, కవితలన్నీ ఈయనగారి కంఠం మింగేసిందేమో అనిపిస్తూ...వెంటనే ఈయన వెనుక కళాస్పూర్తిగారి కుంచె గుర్తుకు వస్తుంది...


లీలామోహనం
:-చేత వెన్నముద్ద చెంగల్వ పూదండా...అనే పద్యం గుర్తుకొస్తుంది...


మధురవాణి
:-మధురమైన గొంతే కాదు, మంచి మనసున్న అందమైన అమ్మాయి గుర్తుకొస్తుంది...


కలల బాటసారి కవితాపధం
:-నా ఒర్కుట్ లో మొదట స్క్రాప్ పెట్టిన మిత్రుడుగా...


డా.ఆచార్య ఫణీంద్ర
:-నిండుకుండ తొణకదనిపిస్తుంది...


జీడిపప్పు:- కాస్త మిరియాలపొడి చిమ్ముకుని తింటే ఆహా! ఏమి రుచి...

నెమలికన్ను
:- మురళీపించుడు ఆలపించని రాగమున్నదా అనిపిస్తుంది.


శ్రుతి
:- నా చిన్నినాటి స్నేహితురాలి నవ్వు గుర్తొస్తుంది...


మరువం ఉష
:-నీవు రాస్తున్నవన్నీ నేను చూస్తున్నాను...జాగ్రత్త! అని హెచ్చరిస్తూ ధైర్యాన్ని ఇస్తున్నట్లు...


హిమబిందువులు
:- ఇప్పటికి కూడా ఇంకా పేరు(చిన్ని కాకుండా) తెలుసుకో లేకపోయానే ఏమై ఉంటుందబ్బా అని...

ఏకాంతవేళ ఉప్పొంగేభావాలు:-మధుమతి హిందీ చిత్రంలో దిలీప్ కుమార్ గుర్తొస్తారు...

స్వేచ్ఛకోసం
:-నేటి సమాజంలోని పేదపిల్లలు వారి జీవితాలు గుర్తుకొస్తాయి...


అర్జునుడి బాణాలు:-చూపులతో కూడా బాణాలు వేయవచ్చని...

పానీపూరీ123
:- అలా ఫోటో పెట్టి ఊరించకపోతే తలో పది తినమనొచ్చుకదా...


స్మృతుల సవ్వడి
:- నా కవిత వాళ్ళ శ్రీవారికి వినిపించి కానీ భోజనం పెట్టరేమో పాపం అంత అభిమానమా అనిపిస్తుంది...


నా స్వగతం
:- కార్తిక్...కార్తిక్...కార్తిక్...ఎవరు ఎవరు ఎవరు???


బాపూజీయం:- శివరామ కృష్ణగారి పుత్రుడు(శిరాకిపుత్ర)...

గీతాచార్య
:-పువ్వు పుట్టగానే పరిమలిస్తుందంటే ఇదేనేమో...


హృదయస్పందనల చిరుసవ్వడి
:-చిలిపి వ్యాఖ్యలతో అల్లరిపెట్టే పక్కింటి కుర్రోడు(ఒకప్పుడు)...పులిహోర తిన్నప్పుడు గుర్తుకువస్తారు(ఇప్పుడు)...


మనసులో కురిసిన వెన్నెల
:-తొలకరి జల్లుతో తడిసిన నేల నుండి వచ్చే మట్టివాసన...


వాలు కొబ్బరిచెట్టు
:- ఒక మంచి పిక్నిక్ స్పాట్ గుర్తుకువస్తుంది...


భాస్కర్ రామరాజు
:- వంటల జోలికి పోకూడదు నలభీములున్నారిచ్చట...


మనస్వి:-జయ "ఒక మంచి అమ్మాయి" కాప్షన్ గుర్తుకువస్తుంది...

కమ్మటికలలు:-అందమైన చిలకలజంట...

శివచెరువు:-క్లోజప్ ప్రొఫైల్...

సుత్తి నా సొత్తు
:-చదవకపోతే సుత్తితో ఒక్కటేస్తా...


అశ్వినిశ్రీ
:- పక్షుల కూనీరాగాలు గుర్తుకొస్తాయి...


ఏటిగట్టు:- ఏటిగట్టున కూర్చుంటే...ఏరు గలగలమంటుంటే అనే మధురమైన పాట గుర్తొస్తుంది.

శిశిర:- తన ప్రొఫిల్ లోని బొమ్మని దొగిలించి వేసిన నా కుంచె గుర్తుకొస్తుంది...

సత్య
:-రెక్కలుంటే ఎంతబాగుంటుందో కదా అనిపిస్తుంది...


సవ్వడి
:- సడిచేయకేగాలి సడిచేయబోకే అనే పాట గుర్తొస్తుంది...


Tears of Yohanth:-అబ్బాయిలు కూడా ఏడుస్తారన్నమాట...

రాకి
:-కవితలా కమెంట్స్ పెట్టే ఒపిక ఎంతమందికుంటుందో అనిపిస్తుంది...


తృష్ణ
:-జగ్జీత్ సింగ్ గజల్స్ గుర్తుకువస్తాయి...


బ్లాగు బేవార్సు
:- బేవార్సు అంటూనే బిజీగా ఉండే వ్యక్తి...


సిరి సిరిమువ్వ
:- స్వచ్ఛమైన నవ్వు గుర్తొస్తుంది...


బృందావనంలో
:- విశ్వమంతా ప్రేమమయం అనిపిస్తుంది...

ఆకాశ వీధిలో:-అల్లరిచేసే క్రియేటీవ్ కుర్రోడు...

అక్షర మోహనం:-ఒకో అక్షరంలో ఒకో భావన...

పిల్లనగ్రోవి
:- రాధికా....కృష్ణా...


జ్యోతి
:-ఈరోజు ఏం క్రొత్త వంట రుచి చూపిస్తారో! ఏం క్రొత్త టాపిక్స్ గురించి చెబుతారో...


ప్రవల్లిక:- స్నేహితురాలు గుర్తుకొస్తుంది...

కిరణ్
:-కుదురుగా కూర్చుని కుంచెతో బొమ్మలుగీస్తున్న అమ్మాయి గుర్తొస్తుంది...


దీపావళి
:-చీకటి వెలుగుల రంగేళీ...


భావన
:-భావాంతరంగాల్లోని భావనలెన్నో...


స్నిగ్ధ కౌముది
:- ప్రణీత స్వాతికి ఈ పేరు ఎలాతట్టిందో...


నాతో నేను నాగురించి
:-వేణుగానం వినసొంపైనది కదా...


ధరణీ ఆర్ట్స్
:-ఫోటోలతో జిమిక్స్ చేస్తూ ఆనందించే వ్యక్తి...


దీప్తిధార:-నయాగరా వాటర్ ఫాల్స్ గుర్తొస్తాయి...

శ్రీలలిత
:-శ్రీలలితా.....శివజ్యోతి....అని పాడుకోవాలనిపిస్తుంది...


నాలోని మరో నేను
:-ఆలోచన అంటే అంత తీవ్రంగా అలోచించాలన్నమాట...


నా భావనలు
:-శ్రీనిక మంచిపేరు మంచి భావాలు...


బుడుగు
:-పేరు చూసి మోసపోకండి...పిట్టకొంచెం కూత ఘనం...


ఇదండీ...బ్లాగ్ బ్లాగ్ పై నా భావాలు...ఇంకా బోలెడంత మంది వున్నారు వారి గురించి ఇంకో పోస్ట్ లో...ఎందుకంటే అందరి తిట్లు, అక్షింతలు ఒకేసారి భరించడం కష్టం కదండి:):):)


గమనిక:- ఇది ఎవరి మనసుని నొప్పించాలని చేసిన ప్రయత్నం మాత్రం కాదండి...

ప్రేరణ!!

కనురెప్పలు విశ్రాంతికోసం ఆవలిస్తున్నవేళ
ఒంటరిగా ఉండమని జ్ఞాపకాలు శాసిస్తున్నవేళ!

నీ పలకరింపు నా హృదయవీణను మీటింది
మూగపోయిన నా మనసును తట్టిలేపింది!!

నీ స్పర్శ అంతరించిన ఆత్మీయతను వెలికితీసింది
తెలియని అనుభూతి నన్ను అలలా తాకింది!!

నీ చేయూత నాలో ఆశలను రేపింది
కలలాంటి జీవితాన్ని వాస్తవానికి దరిచేసింది!!

నీ తోడు నాకున్నది అన్న భావనే ఎంతోబాగుంది
నా కవితలకి అదే ప్రేరణగా నిలచింది!!

అలా మొదలైంది నా కవితాఝరి ఆవేళ
ఇలా సాగిపోతుంటే నా చెంతనలేవు నీవు ఈవేళ!

గులాబీలమై మనం...


అందమైన గులాబీ మొక్కనొకటి నాటాను
ప్రతిరోజూ నీరుపోసి దాన్ని పెంచాను
పెరుగుతున్న మొక్కని చూసి మురిసాను
మొగ్గ తొడిగినవేళ మదిన ఇట్లు యోచించాను!

అందమైన గులాబీమొగ్గ చుట్టూ ముళ్ళేల
పువ్వు కొరకై ముళ్ళని పోషించనేల??
తలచినదే తడవు నీరుపోయక వదిలేసానల
గులాబీ వికసించకనే నేలవాడుతూ అందిలా!

అందరిలో మంచిని నాతో పోల్చి చూడండి
ప్రేమనే నీరుపోసి మొక్కని పెరగనీయండి
మొక్క మొక్కకూ మొగ్గలు తొడగనీయండి
తప్పులనేవి ముళ్ళై పట్టుకుని వుంటాయండి
ముళ్ళని చూసి మొగ్గలని వాడనీయకండి
అందమైన గులాబీల కొరకై ఎదురుచూడండి
ముళ్ళు గుచ్చుకోకుండా జాగ్రత్తగా ఉండండి
గులాబీల తోటలో పూలని విరగబూయించండి
అందరి ముఖాల్లో ఆనందాన్ని వికసించనీయండి!

గెలుపు నాదే!

జీవితంలో ముందుకి సాగాలన్న యత్నం
ప్రతిసారీ వెనుకబడిపోయె నా ప్రయత్నం
ఒక్క అడుగు వేయబోయింది నా పాదం
నాలుగడుగులు ముందుకి సాగె జీవనం!

జీవితందే ప్రతిసారీ అవుతుంది విజయం
నాకు దక్కింది ఎల్లప్పుడూ పరాజయం
ఓడిపోయిన నేను చేసాను దరహాసం
అదిచూసి జీవితానికి కలిగెను ఆశ్చర్యం!

జీవితంతో కొన్నేళ్ళిలా సాగింది నా పయనం
ఒకనాడు నన్ను ఇలా అడిగింది జీవితం
ఓటములను చూసిన నీకు రాదేల ధుఃఖం
మది నిట్టూర్పు విడిచింది ఆ క్షణం!

జీవితానికి ఇచ్చాను నేను సమాధానం
ఓరోజు తనకన్నా ముందన్నాను నా గమనం
మృత్యువు వెంట నేనెదిగిపోతాను ఆ దినం
నాకోసం జీవితమా....నీవు చేస్తావు నిరీక్షణం!

జీవితాన్ని చూసి నేను చేస్తాను విజయహాసం
గడచిన కాలాన్ని తలచి సాగిస్తాను ప్రయాణం
మరణించి సాధించాను జీవితంపై విజయం
గెలుపు ఓటముల్లో నవ్వలేకపోయింది జీవితం!

సప్తహృదయ రాగాలు...

ఈ హృదయ రాగాలు, నావి కావు వేరొకరి భావాలు...
కలల బాటసారి కవితాపధం నుండి జాలువారిన పలుకులు...
నా హృదయపధంలో చెరగని ముద్రవేసిన సరాగాలు ...
మీ సహృదయాలను మెప్పిస్తాయేమో చూడాలి ఈ కవితలు!

గతకాలపు జ్ఞాపకాలు
విత్తులే కదా అని ఓ మూలకి విసిరేసా
ఊడలతో సహా పెరిగి
మనసంతా అల్లుకుపోయాయి!

నేనీ జీవితంలో ఒంటరిని
నేను నీ సమక్షంలో సమస్తాన్ని
నేనీ పయనంలో అలసిన ప్రాణాన్ని
నేను నీ తోడులో అలుపెరుగని పయనాన్ని!

మౌనం నీదైనప్పుడు,
నిశబ్దాన్ని మించిన శబ్దం లేదు.
పయనం నాదైనప్పుడు,
నిలకడని మించిన పరుగూ లేదు!

జరిగేదేది జరగక మానదు
జరిగిన దానితో జీవితం ఆగదు
సమాధాన పడకపోతే దారినిండా ముళ్ళే
చిన్ని సూత్రం తెలిస్తే సెలయేటి ఉరవళ్ళే!

నిన్న నీకు ఆద్యంతాన్ని
నేడు ఒట్టి ఏకాంతాన్ని
నిన్నటి పరిచయానికి అపరిచితుడ్ని
నేటి ఏకాంతానికి చిరకాల మిత్రుడ్ని!

రోజూ చూపులు కలిసినా..
గాలితో ఊసులు పంపినా..
చినుకులతో తనువంతా ముద్దాడినా..
కలిసేదుందా నింగీ నేలా యేనాటికైనా??

పువ్వు నవ్వెందుకు చెరపడమని కొమ్మనుండీ తుంచలేదు
చూసీ ఎందుకు తెంచి ముద్దాడలేదని రాలాక తగువాడింది.
చెలికి చింతెలనని నే చితినెంచుకుంటే.........
మరో గూటికి చేరి, తన గొంతుకోసానని తెగడుతోంది!

పెళ్ళి/చావు

పల్లకీలో కూర్చున్నావు నీవు
పాడెపై పడుకోపెట్టారు నన్ను
పూలతో నిన్ను అలంకరించారు
పూలని నాపై పరిచారు.....

అలంకరించుకున్నానీవు
అలంకరించారు నన్ను
నలుగురిలో కూర్చోబెట్టారు
నలుగురు మోసుకెళ్ళారు....

గమ్యంవైపు పయనం నీవు
తుది మజిలీకి చేర్చారు నన్ను
ఆనందంతో కేరింతలు అందరు
రోదనలతో ఇక్కడ కొందరు....

పురోహితుని మంత్రాలు వింటూ నీవు
కాటికాపరి కాలుస్తున్నాడు నన్ను
నిన్ను అక్షింతలతో ఆశీర్వదించారు
నన్ను ఆశ్రువులతో సాగనంపారు....

బంధాలకు బానిసవు నీవు
బంధవిముక్తున్ని చేసారు నన్ను
జీవితం వైపుకి నీది పయనం
నాతోనే అంతం జీవితం....

నేడు/రేపు

దినచర్య నుండి నిన్నటిని తొలగించాను
నిన్న నేర్చుకున్న ఙ్జానంతో నేటిని ఆహ్వానించాను
నేడు రేపు రాదని, ఈనాడే నాదని నాకు తెలుసును!

దినచర్యను నేను చిరునవ్వుతో ప్రారంభిస్తాను
నిన్న లభించని అవకాశాన్ని నేడు నేను వదులుకోను
నేడు దక్కిన సమయాన్ని మైలురాయిగా మలచుకుంటాను!

దినమంతా ఆశావాదిగానే పని కొనసాగిస్తాను
నిన్నలా కాకుండా నేడు విజయానికై ప్రయత్నిస్తాను
నేడు చేజారిన కార్యాన్ని రేపు ఎలాగైనా సాధిస్తాను!!!

నన్ను నేను!!

నన్ను వదిలి వెళుతూ అన్నావు నవ్వమని
నవ్వేసాను నేను నీ ఆనందం కోసమని!

నీకు ఎరుక నాకు దక్కనిది నాది కాదని
నీవు వదిలిన నేను నీకు మాత్రమే సొంతమని!

నాకు తెలుసు నీకు నాపై ఎంతో నమ్మకముందని
నీకు తెలియని నిజం నా అదృష్టం నన్ను కాదన్నదని!

నాది అనుకున్న చావుని కోరాను తనతో తీసుకెళ్ళమని
నాతో రాకంది చావు...ఛీ! ఛీ! నీవు నాకు వలదని!

నన్ను నేనే ప్రశ్నించు కున్నాను ఈ జీవితం నాకు ఎందుకని?
జీవితమంది... మలచి చూడు అవుతుందది ఆదర్శదాయకమని!