ఆనందమా..నీ చిరునామా!

ఓ ఆనందమా! ఏది నీ చిరునామా
నాపై అలిగి ఎందెందు దాగినావో చెప్పవా
నీ అలుక తీరే మార్గమేదో ఇకనైనా తెలుపవా!

నీ కై వెతికా మేడమిద్దెల్లో, స్వాదిష్టి భోజనంలో
కానరాక వెతికి వేసారి, షాపింగ్ మాల్స్ ని,
నగల నగీషీలనీ నీ జాడ చెప్పమని అడిగా
విసుగ్గా ముఖం చిట్లించి...వెర్రిదానా అంటూ 
నీకోసమే వాటి అన్వేషణ అని నవ్వుతూ..
సంతోషాన్ని నీవు చూసావా అంటూ ప్రశ్నించె!

వేదనతో పరిచయమైన నాకు తెలీదని తల్లడిల్లి
శోధనలో సహాయ పడమని దుఃఖాన్ని కోరగా
నిన్ను గుర్తించే ఆనవాళ్ళు చెప్పమనే...
చిన్ననాటి స్మృతులనే చూడామణిగా ఇచ్చా!

ఇన్నేళ్ళుసత్తువే సొమ్మసిల్లి, అలసట సేదతీరె
అయినా ఆశచావక వెతుకుతూనే ఉన్నా...
అకస్మాత్తుగా ఓ అరుపు...అర్పితా ఆలకించని!
దిక్కులన్నీ వెతికి దిగులు చెందకని ఓ మెరుపు
నేను నీలోనే, నీ చుట్టూనే ఉన్నానంటూ..
నేను వస్తువుని కాను కొనుగోలు చేసుకోడానికి
నిష్కపటమైన ప్రేమలో, నిస్వార్థమైన సేవలో
నిర్మలమైన నవ్వులో, నిశ్చలపనిలో ఉన్నానని

"ఆనందం" అనుభూతని, వెతక్క బంధించనె!
సంతృప్తి తన తోబుట్టని, కోరికలే శత్రువులనె!

వింత వైద్యం

మనసు గాయానికి ఆయింట్మెంట్ అవసరంలేదు
స్వాంతన పరిచే సెంటిమెంట్ మాటలుంటే చాలు!

తలపుల తలనొప్పి, మాత్రలు వేసుకుంటే తగ్గదు
చెలి చెంత చేరి చేసే చిలిపి వలపు చేష్టలే చాలు!

ప్రణయరాగాలకు పల్స్ చూసి పరీక్షలు అక్కర్లేదు
స్పంధించే హృదయానికి ప్రతిస్పందనలే పదివేలు!

విరహంలో వేగి వైరస్ లక్షణాలు అనుకుంటే కాదు
తనువుల ఘర్షణలే వలపు జ్వరానికి విడుపులు!

సరసాల సమ్మోహనానికి సర్జరీలు చేయనక్కర్లేదు
సరదాగాసాగితే మన్మధుడే వేసేను వలపుబాణాలు!

సుమధుర ప్రేమకావ్యానికి సూదిమందు పనిలేదు
అంతు చిక్కని అంటువ్యాధది అనురాగమే చాలు!

పరవళ్ళు త్రొక్కే గుడ్డిప్రేమ ఏ ట్రీట్మెంట్ కి లొంగదు
లేని వలపు ఉందని ఎక్సరేలు తీస్తే అబాసుపాలు!

తడి-సడి

చిట పట చినుకుల అందెల సడిలో తడిసి ముద్దై
గూటికి చేరి ముంగురులను మారాం చేయబోకన్న
మూతి ముడుచి జడలో ఒదిగిపోతే ఎంత అందం
వేడివేడి పకోడీలు చేతికందిన....ఆహా ఏమి భాగ్యం!
 

జడివానలో జోరుగా నడిచి సంధ్యవేళ ఇంటికి వచ్చి
తడి ఆరబోస్తూ మధురగీతాలు మనసార వింటున్న
చలిగాడు బయటపడలేక ఉడుక్కుంటే భలే సంబరం
మిరపకాయ బజ్జీలు చెంత చేరిన....అదే కదా స్వర్గం!


కుండపోతగా కురిసేటి వర్షాన్ని కిటికీలోంచి చూస్తూ
చేతిగాజులు సవ్వడికి చిలిపిఊహలే అల్లుకుంటున్న
పెదవులే హరివిల్లై విరియగా మురిసి నవ్వె ఆకాశం
చిల్లుగారెలు ఎందుకో చిన్నబోయె...ఏమీ చిద్విలాసం!

ప్రణయ అలలు

నిష్కల్మష ప్రేమకు నిర్వచనమే నీవని తెలిసె
పదాలన్నీ పేర్చి నీ పేరిట పద్యమే రాయబోతే!

సుమధుర నాదస్వరమే ఊదినట్లు అనిపించె
నీ ఊపిరేదో నన్ను తాకకనే గిలిగింతలు పెడితే!

సజల సహజ నయనాలే నీకై దిక్కులు చూసె
సతతహరిత సరళ సరస సల్లాపాలేవో కరువైతే!

మండుటెండలో మలయమారుత గాలులే వీచె
నా కురులలో నీ మోముదాచి రాతిరని నవ్వితే!

సిగలోని మల్లెలు పిర్యాదు దొంతర్లే నీకు చేరవేసె
అధరాలు అదురుతూ మకరందాన్ని దాయబోతే!

నింగిలోని తారకలన్నీ సిగ్గుమొగ్గలై తలలు వంచె
ప్రణయఅలలకే తడిసి పసిడిమేనే నిగనిగలాడితే!

కౌగిలి వీడలేక వీడిన కపోతాలు విరహంలో అలిసె
కనురెప్ప మూసి తెరచి యుగమాయెనని చెబితే!

కనువిప్పు

వానకు తడిసిన గోడలు కూలిపోయినట్లుగా

మమకారమున్న మనసుపొరలు మాసిపోతే

నిర్లిప్తభావాలు నిస్సంకోచంలో సగం చిట్లిపోయి

గోడ పై అందంగా పేర్చబడ్డ గాజుముక్కలయ్యే!

గెలవాలన్న ప్రయత్నం యుద్ధం చేసినా కూడా

వందమార్లు ఓడి నూటొకటవసారైనా గెలవలేక

వానవెలిసాక కరెంటుతీగకు వేలాడే నీటిచుక్కలై

చేతకాని ఆశలన్నీ ఆత్మహత్యకు తయారయ్యే!

ఇంధ్రధనస్సే విల్లై వంగి ధైర్యమే దూసుకురాగా

నిబ్బర నిక్షేపాలు ఉరుములై వెచ్చని ఊపిరైతే

నీడ కంపించి నిజాలెన్నింటినో కక్కి నిలకడనిస్తే

చూరట్టుకు వ్రేలాడుతున్న సూక్తులే జారిపొయ్యే!

పదాలు వెచ్చని పందిర్లు కాగా నిశ్శబ్దం నవ్వగా

ఓర్చుకోలేనన్న బాధని ఉప్పెనైనా ఊరడించలేక

ముసురు పట్టిన భావాలు బురదలో కొట్టుకుంటూ

విరిగిన చెట్టుకొమ్మపై నిలచి శోధనకి సిధ్ధమయ్యే!

నిఘంటువు

వ్రాయాలని కదం త్రొక్కితే పదం నేనౌతా
పదాలతో పాదమై నీ ప్రక్కనే నేనుంటా!

వేదనలే వ్రాయబోతే సాహిత్యం నేనౌతా
కధలు అల్లబోతే కాల్పనికల్లో నేనుంటా!

క్షణం తలిస్తే విఛ్ఛిన్నమై క్షణికం నేనౌతా
క్షణికంలో కావ్యమై నీ కలంలో నేనుంటా!

ప్రేమాక్షరాలే వల్లించు ప్రతీవర్ణనా నేనౌతా
వశీకరించిన గజల్ అయి నీ ముందుంటా!

కొన్నిగంటలు నాతో గడిపితే నేను నీవౌతా
తెలుగు నిఘంటువునై నీలోనే నేనుంటా!!

కన్నీళ్ళు

పసందైన మావ

పొలసచేప పట్టుకురా పులుసు చేసిపెడతానంటే
పుష్కరాలతోపాటు పొలసచేపా పారిపోయిందని
ఎర్రనీటి గోదారల్లె ఎగిరెగిరి పడితే ఎలారా మావ!?

నాటుకోడినే కోసి నీటుగా ఇగురు పెట్టనా అంటే
కండలేని కోడితింటే వేడిచేస్తాదని కాదుకూడదని
పందెంకోడిలా పైపైకి వస్తున్నావు ఏందిరా మావ!?

పొటేలు మాంసాన్నే మసాలాపెట్టి వండేదా అంటే
కొవ్వుపెంచే మటన్ అంటేనే మొహం మొత్తిందని
మురిపంగా చెప్పక మొరటుగా గిల్లినావు మావ!?

రొయ్యలు అయినా తేరాదా వేపుడైనా చేస్తానంటే
వెన్నుపూసలు వంగిపోయినవి తింటే వాతమని
వద్దు వద్దంటూ రోషంగా అరుస్తున్నావేల మావ!? 

పీతలైనా తెచ్చి చింతకాయలేవేసి వండనా అంటే
పీతలేం ఒద్దు ఒలుసుకుని తినడమే పెద్ద పనని
పప్పుకూడే చాలు అంటావు పసందైన నా మావ!?

విజయవిస్తరి

ప్రతీబాటా మంచిదని ఎంచి పయనించబోవ
నాకంటూ ధ్యేయంలేని దిశ, గాలి ఎటు వీస్తే
అటు దిశమార్చి అవాంతరాలని అడ్డుకోలేక
వేగప్రవాహ ఆటుపోట్లలో కొట్టుకునిపోతున్నా!

కళ్ళుకనే స్వప్నాలని అనుక్షణం మార్చేస్తూ
కలలకు రెక్కలుకట్టి వీధిలో విహరించమంటే
దారితెలియక తిరుగుతున్నాయి దిక్కుతోచక
అయినా మరేదో కోరి రూపకల్పనలే చేస్తున్నా!

మనసు కాలినా ఆశల మిణుగురులపై జాలితో
మరిగెడి మైనంలో వత్తి లేకపోయినా వెలిగిస్తూ
స్పష్టత లేని మంత్రాలనే ఉఛ్ఛరించా ఆశచావక
నిర్దిష్టత కోసమని నన్ను నేనే వశీకరించుకున్నా!

ఇప్పుడు బలవంతంగా ఆనందాల గొంతునులిమి
ఎంచుకున్నా రహదారిని నానీడకి నన్నే జతచేసి
ఇకపై నా ధృఢసంకల్పాలకు నా శ్రమే దిక్సూచిక
గమ్యమే స్వాగతం అంటే విజయ విస్తరి వేస్తున్నా!