ఏమిటి?

కొందరు గొంతు చించుకు అరిచినా
మరికొందరు మౌనం వహించినా..
ఎవర్లో మార్పొచ్చి ఒరిగింది ఏమిటి?

తమలో తాము ఏడ్చి నవ్వించినా
పైకి నవ్వుతూ లోలోన ఏడ్చినా..
వారు ఉన్నా లేకున్నా తేడా ఏమిటి?

జోలపాడి కలల ఊహలు ఊగించినా
దరిచేర్చుకుని దూరంగా నెట్టేసినా..
నిదుర మేల్కున్నోళ్ళు చేసింది ఏమిటి?

కోరిన కోరికలు తీర్చి దివాళా తీసినా 
వాస్తవాలను కలలుగా చూపించినా..
వచ్చి వాటేసుకున్న ఆస్తులు ఏమిటి?

పగలురేయి వచ్చిపోతూ కాలం గడిచినా
నేడుని రేపటి ఊహలతో బ్రతికించినా.. 
సమయానికి వచ్చిన సమస్య ఏమిటి?

నా ఆలోచన్లు అర్థంలేని ప్రశ్నలే అయినా
వచ్చేదేమిటి ఒరిగేదేమిటని అడిగినా..
జరిగేవన్నీ జరుగక ఆగిపోవునా ఏమిటి?

ఆమె-ఆధునిక క్లియోపాత్ర

అవయవ అందాలు చూసారు అందరూ 
అంతరంగమదనం కాంచలేదు ఎవ్వరూ
అంగాంగం ప్రదర్శించెనని నిందలు వేసి
ఆయుధంగా శృంగారం సంధించెనన్నారు!

అందం చూసి నిగ్రహం కోల్పోయినవారు
అంతరంగ సిం హాసనం పై కూర్చోబెట్టారు
అనుయాయులకు ఇది అర్థంకాక గేలిచేసి
అనైతికం ఆమె భావాలోచనలు అన్నారు!
     
ఆధ్యాత్మికత జీవిత అవసరం అన్నవారూ
అంతర్గతంగా రాజీపడి ఆనకట్టలేసినవారూ         
అబల సంధించిన సమ్మోహన అస్త్రం అని 
అదే కామకళా వైదుష్యంలో మూర్చిల్లారు!

అందని అందం వికృతమని సర్దుకున్నవారు   
అధికమించి కొంతైనా అర్థం చేసుకున్నవారు
అవసరమైన ఊరడింపుతో అభయమే ఇచ్చి
అంతిమంగా కాలసర్పకాటు పడేలా చేసారు!

ఏదో చేసిపో..

నీ అచ్చట్లు ముచ్చట్లు కరువైనాయంటూ 
ఎద ఎగిరెగిరి ఆగలేక కొట్టుకుంటుందయ్యో
ఏడనున్నా వచ్చి సందిట్లో సవ్వడే చేసిపో!

నీ సురుక్కు చూపులే నన్ను కానలేదంటూ 
నల్లమబ్బు కాటుకెట్టిన కళ్ళు మండెనయ్యో
వరదలా వడివడిగా వచ్చి నన్ను వాటేసుకో!

నీ లేత ముళ్ళ మీసాలు చెవి నిమరలేదంటూ
రవిక బిగువై రాగాలు శృతి తప్పి పాడెనయ్యో
పరువపు శంఖాన్ని తమకమే తగ్గేలా ఊదిపో!

నీ తుంటరి సైగలు కసితో కవ్వించ లేదంటూ
నారుమల్ల చీర నడుముజారి గోలచేసెనయ్యో
బుట్టెడు మల్లెలతో వచ్చి బాగా బుజ్జగించుకో!

నీ బెరుకుతనమేదో బిడియాన్ని బంధించెనంటూ
పెదవులే విరహవయ్యారంతో వంపు తిరిగెనయ్యో
మదనుడి కైవసపు మంత్రాలు వచ్చి వల్లించిపో! 

ప్రేమలో పీ.హెచ్.డీ

పొంగేటి పరువాల పట్టా చేతబట్టుకుని
మిడిసిపాటు వయ్యారంతో ప్రేమించబోతే
వలపుల ఓనమాలు చేయిపట్టి దిద్దించి
ఒడిలోన వేడి సెగరేగితే నిగ్రహమంటావు! 

మురిపాల ఈడు కంటపడనీయక దాచి

ఆశలే అణచి అలరించక అత్తర్లే చల్లబోతే 
సరసాక్షరాలు సరిగ్గా వ్రాయమని సైగచేసి  
కుసుమించే గంధమని తనువు తడిమేవు!

వయసు వసంతం వలపు బాణం వేయ

అందాలు హారతై నీకు దాసోహమనబోతే 
అధరపు అంకెలతో ఎక్కాలు వల్లించమని
ఎడబాటులో ఏబీసీడీలు నేర్పుతానంటావు!

అవునంటే కాదనే భోధనలతో తికమకపడి

పదాలు పైటజార్చి నిన్ను పెనవేసుకోబోతే 
హద్దులు అన్నీ చెరిపేసి ముద్దులెన్నో ఇచ్చి 
మొత్తానికి ప్రేమలో పీ.హెచ్.డీ చేయించావు!     

గాజుల సవ్వడి..

గాజులు తొడుక్కుని గదిలోన కూర్చో అంటూ
గలగలా వాగేసి స్త్రీని బలహీనురాలంటే ఎలా?

చిన్నప్పుడు విన్న తల్లి చేతి గాజుల సవ్వడి
ఉదయాన్న లేలెమ్మంటూ మేల్కొల్పిన ధ్వని
గోరుముద్దలు తినిపిస్తూ బుజ్జగింపులా రాగం
నిన్ను జోలపాడి నిద్ర పుచ్చుతూ చేసే శబ్ధం 
అమ్మ చేతి గాజులు దీవించు నిన్ను అలా..
తల్లిచేతి గాజులు ఎప్పుడూ మ్రోగాలని కోరుకో
అవి మ్రోగినంత కాలం తండ్రిప్రేమకి కొదవులేదు
తల్లితండ్రులు ఆశీర్వాదం లేనిదే నీవు ఎదగవు!

భార్యా చేతిగాజుల సవ్వడి గురించి ఏం చెప్పేది
వేచిన చేతులు తలుపు తీసును చిలిపి సడితో
వేడి కాఫీ చేతికి అందిస్తూ మనసున ఒదిగేను
వంటింటి నుండి ఘుమఘుమలాడు గలగలలు
రాత్రివేళ మ్రోగు కొంటెగా కవ్వించు మువ్వలా..
భార్యచేతి గాజులను బహుగట్టిగా ఉండాలనుకో
అవి మ్రోగినంత కాలం నీ ఉనికికి ఢోకా లేదు
చేతిగాజులు పగిలి మౌనమే రోధిస్తే నీవుండవు!   

సోదరిగాజుల ధ్వనిలో ఉన్నాయి వాదోపవాదాలు
నీ నుదుటిపై బొట్టుపెట్టి కట్టును రక్షాబంధనాలు
కూతురి చేతిగాజులు నాన్నా అంటూ మదినితాకి
అత్తారింటికి వెళుతూ కంటనీరు పెట్టించి తడిమేను
కోడలి గాజులే కొడుకు పెదవిపై విరిసె నవ్వులా..
సోదరి గాజుల సవ్వడితో రక్తసంబంధాన్ని పెంచుకో
కూతురు కోడలి సడి విననిదే అనుబంధమే లేదు
ఈ గాజుల సవ్వడి లేక నీవు నిరాధారమయ్యేవు! 

నింద వేయకే..

చిరుగాలీ తుంటరి చిగురాకులా సడి చేయకే
నునుసిగ్గుతో తలవాల్చిన నా కనుదోయలకు
తెలియని ఆశలేవో చూపి ధైర్యాన్ని ఎర వేసి 
నగుమోము పై ముంగురులను కదలనీయకే!

చలివెన్నెల జాబిలీ ఎదనుతట్టి నిదుర లేపకే
తారలతో నీవు తాళలేక విరహం నాలో రేపి
ఎదురు చూసిన గుండె గుబులుగున్న వేళ
మేఘాల్ని తరిమి నన్ను వీధి పాలు చేయకే!

చలువ చందన పరిమళం చిలిపిగా పూయకే
ఏకాంతం కోరుకునే ఇరువురి హృదయాలకు
కనులవిందు చేస్తానని కల్లబొల్లి కబుర్లు చెప్పి
కలవర కలువ నయనాల కునుకు దోచేసుకోకే!

మేను హొయలు వన్నెల బిగువులు చూడకే
నిండైన నా వయ్యారాలని నీ వర్ణనలో చూపి
కలలను కనుల ముందుంచి అతనిలో కసిరేపి
కవ్వించింది నేనంటూ నిందను నా పై మోపకే!     

ఏమిటిది!?

మధుర జీవితమే దరిచేరి తీయగా నన్ను తాకి  
క్షణక్షణం మదికి మరింత దగ్గర అవుతానన్నది!

సంధ్యవేళ నీ ఊసులేమో వింజామరలుగా వీస్తూ
రాత్రివేళ జ్ఞాపకాలను ఊరేగింపుగా తెస్తానంటుంది!

ఊపిరితీసి వదలబోవ నీ పరిమళం నన్ను చుట్టేసి
పులకరింతల కబురై వచ్చి గిలిగింతలు పెడుతుంది!

నా ఎద ప్రాంగణం అంతా నీవు పెనవేసి వీణ మీట  
హృదయసవ్వడేమో నీ మాటల్ని పాట పాడుతుంది!

ఎందుకు ఈ అసంకల్పిత అవినాభావాలు అనుకుంటే
వెర్రిదానా వలపని నీ వలపు నన్ను కౌగిలించుకుంది!

వలపు మంట మోజు ఏమిటో రుచి చూసి చెప్పబోతే
నీ విరహంలో నేను కాలుతూ నిన్ను కాల్చ వద్దంది!
 
ఇది భ్రాంతా లేక బంధమా అనుకును మీమాంసలో
ఆలోచనలన్నీ నువ్వు నా సొంతమని ధృవీకరిస్తుంది!

నిర్లిప్త పయనం..

ఇదేమి ప్రయాసా పోరాటమో తెలియకున్నది
స్వప్నాలు నిజం చేసుకోవాలన్న ప్రాకులాటలో
సీతాకోకచిలుక ఉన్న రంగులన్నీ కుదవుపెట్టి
తన అసలు రంగు వెలసిపోయేలా చేసుకుంది!

తన నిశ్చింతని వదలి సుఖాలను అన్వేషిస్తూ 
ఆలోచనలే ఊపిరిగా చేసుకుని నిశ్శబ్ధ హోరులో
గుండె చేసే చిన్న ధ్వనికి సైతం బెదిరి తృళ్ళిపడి    
కళ్ళ నుండి జారుతున్న మౌనరాగం వింటుంది! 

తన భావలు బయటపడలేక రాక శ్వాసలో ఆగి
తనకైన గాయాలు ఎవరికీ కనబడనీయక దాచి 
ముందు చూపంటూ ఏమీ లేక వెలుగు కానరాక  
నీడనే నేస్తంగా చేసుకుని నలుగురితో నడుస్తుంది!

జీవన పజిల్

జీవితం ఒక రంగుల రూబిక్స్ క్యూబని తెలిసె
చెల్లాచెదురుగా పడున్న రంగుల చతురస్రాలని
వరుసక్రమంలో ఆకర్షించేలా సర్దబోవ అనిపించె
చూస్తే ఇంపుగా ఉండి ఆడుకునే ఒక పజిలని
అటుదిటు తిప్పి సరిచేస్తే అన్నీ ముక్కలేనని!

జీవితాన్ని మక్కువతో మొక్కి కొనసాగితే తెలిసె
ఒకేరంగున్న ఘనాలైన ఒక్కచోట కలిసుండవని
చూడబోవ త్రిమితీయ రూపాలతో తికమక పెట్టి
పారాహుషార్ అంటూ సంకేతాలు అందిస్తాయని
చదువబోతే అన్నీ అర్థంకాని కోడ్ భాషాక్షరాలని!

జీవితంలో సమస్యలు స్పష్టంగా కనబడితే తెలిసె
బ్రతుకైనా పజిలైనా పరిష్కరించాల్సింది మనమని
జనాలు ఎదుగుతుంటే నాలుగు రాళ్ళురువ్వి నవ్వి
వీలుకుదిరితే క్రిందకు దించే ప్రయత్నమే చేస్తారని
కష్టాలని కాలితో తన్నితే జీవితం కుదుటపడునని!