ఏమిటిది!?

మధుర జీవితమే దరిచేరి తీయగా నన్ను తాకి  
క్షణక్షణం మదికి మరింత దగ్గర అవుతానన్నది!

సంధ్యవేళ నీ ఊసులేమో వింజామరలుగా వీస్తూ
రాత్రివేళ జ్ఞాపకాలను ఊరేగింపుగా తెస్తానంటుంది!

ఊపిరితీసి వదలబోవ నీ పరిమళం నన్ను చుట్టేసి
పులకరింతల కబురై వచ్చి గిలిగింతలు పెడుతుంది!

నా ఎద ప్రాంగణం అంతా నీవు పెనవేసి వీణ మీట  
హృదయసవ్వడేమో నీ మాటల్ని పాట పాడుతుంది!

ఎందుకు ఈ అసంకల్పిత అవినాభావాలు అనుకుంటే
వెర్రిదానా వలపని నీ వలపు నన్ను కౌగిలించుకుంది!

వలపు మంట మోజు ఏమిటో రుచి చూసి చెప్పబోతే
నీ విరహంలో నేను కాలుతూ నిన్ను కాల్చ వద్దంది!
 
ఇది భ్రాంతా లేక బంధమా అనుకును మీమాంసలో
ఆలోచనలన్నీ నువ్వు నా సొంతమని ధృవీకరిస్తుంది!

నిర్లిప్త పయనం..

ఇదేమి ప్రయాసా పోరాటమో తెలియకున్నది
స్వప్నాలు నిజం చేసుకోవాలన్న ప్రాకులాటలో
సీతాకోకచిలుక ఉన్న రంగులన్నీ కుదవుపెట్టి
తన అసలు రంగు వెలసిపోయేలా చేసుకుంది!

తన నిశ్చింతని వదలి సుఖాలను అన్వేషిస్తూ 
ఆలోచనలే ఊపిరిగా చేసుకుని నిశ్శబ్ధ హోరులో
గుండె చేసే చిన్న ధ్వనికి సైతం బెదిరి తృళ్ళిపడి    
కళ్ళ నుండి జారుతున్న మౌనరాగం వింటుంది! 

తన భావలు బయటపడలేక రాక శ్వాసలో ఆగి
తనకైన గాయాలు ఎవరికీ కనబడనీయక దాచి 
ముందు చూపంటూ ఏమీ లేక వెలుగు కానరాక  
నీడనే నేస్తంగా చేసుకుని నలుగురితో నడుస్తుంది!

జీవన పజిల్

జీవితం ఒక రంగుల రూబిక్స్ క్యూబని తెలిసె
చెల్లాచెదురుగా పడున్న రంగుల చతురస్రాలని
వరుసక్రమంలో ఆకర్షించేలా సర్దబోవ అనిపించె
చూస్తే ఇంపుగా ఉండి ఆడుకునే ఒక పజిలని
అటుదిటు తిప్పి సరిచేస్తే అన్నీ ముక్కలేనని!

జీవితాన్ని మక్కువతో మొక్కి కొనసాగితే తెలిసె
ఒకేరంగున్న ఘనాలైన ఒక్కచోట కలిసుండవని
చూడబోవ త్రిమితీయ రూపాలతో తికమక పెట్టి
పారాహుషార్ అంటూ సంకేతాలు అందిస్తాయని
చదువబోతే అన్నీ అర్థంకాని కోడ్ భాషాక్షరాలని!

జీవితంలో సమస్యలు స్పష్టంగా కనబడితే తెలిసె
బ్రతుకైనా పజిలైనా పరిష్కరించాల్సింది మనమని
జనాలు ఎదుగుతుంటే నాలుగు రాళ్ళురువ్వి నవ్వి
వీలుకుదిరితే క్రిందకు దించే ప్రయత్నమే చేస్తారని
కష్టాలని కాలితో తన్నితే జీవితం కుదుటపడునని!

పధకాల ప్రియుడు

నా రాకుమారుడవని ఎదను ఇచ్చి ఎదలోన దాగుండమంటే
పరువపు ఎత్తుపల్లాలు చూసి ఎత్తుపోతల పధకమే వేసావు!

ఉన్నతమైన ఊసులే చెప్పి ప్రేమికుడిగా ఉపాధి పొందమంటే
ఊహకందని ఊసులతో ఊపిరాడని ఉపాధి హామీ ఇచ్చావు!

మనువాడి ఆలిగా చేసుకుని అనురాగాన్ని కురిపించమనంటే
ఇదిగో అదిగో అంటూ అందీ అందని అభయ హస్తమిచ్చావు!

విజ్ఞానం ఉంది విద్యలెన్నో భోధించే వివేకవంతుడు అనుకుంటే
విర్రవీగే నైపుణ్యాన్ని చూపి విద్యోన్నతి పధకం అంటున్నావు!

సొగసుగాడి యవ్వారం చూసి శోభనంలో సున్నుండలు పెడితే
శృంగారమే కరువాయెనని పనికి ఆహారపధకం ఎందుకన్నావు!

సర్దుకుపోయి ఏదో ఒకగూటి పక్షులుగా కాపురం చేద్దామంటే
గుడిసెకన్నా గుండే పదిలమంటూ స్వగృహ పధకమనేసావు!

నేలపై నిలకడతో నిశ్చింతగా ఉండు నింగిలోకి ఎగిరిపోవద్దంటే
చేతిలో చిప్ప పెట్టి ఉడాయించి ఉడాన్ పధకాన్ని పాటించావు!

వ్యధాప్రవాహం..


నీకు సరిహద్దులంటూ ఏమీ లేవుగా
ప్రవహించు కన్నీరా ప్రవహిస్తూనే ఉండు
హృదయ వ్యధలన్నీ తీరేలా ప్రవహించు


నీవు కంట జారితే వేదనలు కరిగేను
నీకు నేనేం గిరిగీయలేదుగా పొంగుతూ 
సగం ప్రవహించి ఆగే నదిలా కాక 
సాగరంలా ఉప్పొంగి రోధించు...


కనుల భాషను కన్నీటి రూపంలో చెప్పి
వేదన తీరి మది భారం తీరేలా రోధించు
లోపల బడబాగ్నిని ఎవ్వరూ చూడలేరు
కనురెప్పల కదలికతో నువ్వు కాంచి చల్లార్చు!

నన్ను మరువకు

మధుర జ్ఞాపకాలనే హృదయ పల్లకీలో ఊరేగించి
మనసంతా నిన్నే నింపుకున్న నన్ను మరువకు!

కొంత కాలానికి నీవు వేరొకరి గుండెలో కొలువైనా
నా గుండె సవ్వడై కొట్టుకుంటావు ఇది మరువకు!

ప్రకృతి అందాల పూలపానుపుపై నీవు పవళించినా
పరిమళమంతా నాశ్వాసలో దాగుంటుంది మరువకు!

యవ్వనం జోరులో పరువపు మత్తులో బంధీవైనా
విషాదపు ఎండలో నీ భాస్వామినౌతాను మరువకు!

పరిస్థితులు తారుమారై గతులుమారి మనం వేరైనా
కంట్లో ఉన్న నీ ప్రతిరూపాన్ని ప్రేమిస్తాను మరువకు! 

నీవులేక..

అసలేం అర్థం కాదు అంతూ చిక్కదు
నీకు నాకున్న బంధమేమో తెలియదు
నాతో నీవుంటే నిండుపున్నమి జీవితం
నీవు దూరమైతే ఊపిరి నిండా శూన్యం!

క్షణాలన్నీ శత్రువులై పగబట్టెనని తెలీదు
మది మెదడు కలుషితమైనా కానరాలేదు
నీవులేక చెప్పుకున్న ఊసులే చిన్నబోయె
చెప్పాలనుకున్న మాటలేమో మూగబోయె!

గమ్యం దారిలో గల్లంతై అడుగు పడ్డంలేదు
నీడ కూడా వదిలేసె అందుకే వెలుగులేదు
నిర్మానుష్యం జీవితంపై పెత్తనం చెలాయించి
నాకునే అపరిచితురాలినైతి నీకై ఆలోచించి!

ఎడబాటుతో వేదనింత దగ్గరౌతుందనుకోలేదు
గుండెమంట చల్లారే మార్గం తెలియడంలేదు
నాతో నీవు లేక మరణం నన్ను తాకనంది
జీవించడం చేతకాని బ్రతుకు నరకంలాగుంది!

వృక్షవేదన..

మట్టితల్లి ఎదను చీల్చుకుని మొలకగా నేను పురుడు పోసుకుని మనుషులందరికీ ఎంతో సేవ చేసుకుని మహావృక్షమై ఎదగాలని ఆశపడితినో లేక నేను అందమైన కలనే కంటినో తెలియక పోయె నా ఈ గుండెఘోషను తీర్చు మానవజాతే లోకంలో కొరవడిపోయె! మమకారం మరచి అవసరానికి అన్నింటా వాడుకుని నన్ను పీకేసినా అమ్మలా మిమ్మల్ని చూసుకుంటూ ఆకలి వేసిన నాడు ఆహారమైనా సేదతీరేవేళ మంచమై, చేతకాని నాడు చేతికర్రగా మారి ఊతమిచ్చాను పాడుగాలిని కడుపులో నింపుకుని ప్రాణవాయువు మీకు ఇస్తున్నాను! మలినం లేనట్టి మనసుతో పచ్చగా ఎదిగి అందరి ఇచ్ఛా కావాలని బ్రతుకంతా మనిషితోటే పయనమై చితిదాకా మీతో కలిసుండాలని కంకణం కట్టుకున్న నాపైనే కక్షగట్టి నరుకుతుంటే కట్టెనై కాలుతున్నా భగవంతుడే కలిపిన బంధములే ఇదని సర్దుకుని గాలినై వీస్తున్నా! మతలబులతో ముడిపడ్డ మనిషి నాకు పుట్టెడు కష్టాలు కలిగించినా ఓర్పుతో అన్నీ సహించి అక్కున చేర్చుకుని మీకు నీడను ఇచ్చినా వేరులో దాచిన ఔషధాన్ని ఇస్తి, నా కొమ్మని నీకు ఆయుధంగా చేస్తి ఇన్ని చేసిన నన్ను మీరు చంపుతుంటే నేలరాలుతూ లోలోన రోధిస్తి! మంత్రం ఏదో జరిగిపోయి మాయతో రెండు చేతులు నాకు మొలిస్తే నా ఒంటిపై నీ చేయి పడనీయక వృక్షమై నీకు భిక్ష అయ్యేటి దాన్ని మానవా.....మనసు ఉన్న మనిషివి కదరా నీవు ఇకనైనా మారవా అంకురార్పణ మొదలు అణువణువూ నీకే అర్పితమని తెలుసుకొనరా!

నీ బలాత్కారం

రెండు తొడలు మధ్యలోంచి తన్నుకునొచ్చి
ఆకలని ఏడుస్తూ రొమ్ములు రెండూ పీల్చి
కడుపునిండితే నువ్వు బోసినవ్వులు రువ్వి
జన్మతః స్వార్థంతో పెరిగి పెద్దదైన నీ ఒళ్ళు
ఆడదానిపై ఆధారపడ్డ పరాన్నజీవివి నువ్వు!

పెరిగినాక మీసాలు గెడ్దాలు నీకు పుట్టుకొచ్చి
అవయవాలు ఎదిగి ఆకలి ఆకారాలు మార్చి
ఆడది కనపడితే ఆత్రుతతో పెరుగు నీ కొవ్వు
కనపడని అందాలకై వెతుకుతాయి నీ కళ్ళు
జన్మస్థలమైన అంగానికై ఆరాటపడేవు నువ్వు!

ఆ ఆరాటంలో మగబుధ్ధి వక్రించి కోరిక పైకొచ్చి
నెరవేర్చుకునే నెపానికి భీభత్స మార్గాలు కూర్చి
కుదిరితే వశపరుచుకుని లేకుంటే బలాత్కరించి
ఆమె కట్టూబొట్టూ రెచ్చగొట్టెనను నీలోని కుళ్ళు
నిగ్రహం కొరవడి పైత్యంతో కొట్టుకున్నది నువ్వు!


చెప్పాలంటే శారీరకంగా రేప్ చేయబడ్డ ఆమె/అమ్మ
కుచితవైఖరితో మొత్తం బలాత్కరించబడ్డది నువ్వు!