ఏమి నా భాగ్యం!

హృదయం కావ్యమై, వేదన కవితగాను గతాన్ని గజల్ గా వ్రాసి
పరాయి వాళ్ళనే శ్రోతలుగా చేసి వినిపించేలా కలిగెనే నా భాగ్యం!

కన్నీటిదారాలు పెనవేసి గుండె గాయాలను కుట్టాను వచ్చి చూసి
పరామర్శించే నెపముతోనైనా పలుకరించి పోరాదా ఓ నా అదృష్టం!

నచ్చిన లోగిలినే అందంగా ఊహించుకుని ఎదశ్వాసనే ఊపిరి చేసి
అదృష్టాన్ని అంచనా వేయక ఆనందాన్ని పందెమేసి ఆడితి జూదం!

ఏరి కోరి అంగట్లో ఎడబాటు వ్యధలను లాభం కోసమని వేలం వేసి
లోకాన్ని జయించి నీ ముందు ఓడిపోయా ఎందుకని చెప్పు నేస్తం!

నా వలపు సాంద్రతను కొలవడం రాక నీలో ఉన్న నన్ను చంపేసి
నమ్మకాన్ని సజీవంగా ఉండమని చెప్పడం ఎంత వరకూ న్యాయం!

ప్రేమన్నది ఆటవస్తువు కాదు ఆడుకున్నంతసేపు ఆడుకుని విసిరేసి
క్రొత్తబొమ్మ కొనుక్కుని మురిపెంగా దానితో కొన్నాళ్ళు ఆడుకోవడం!

నాలాగే జీవితాంతం ప్రేమకోసమే అల్లాడి అప్పుడు దరిచేరి జతచేసి
పద్మను రమ్మని పిలిస్తే నేను పోయినా నా ప్రేమ నీపైనే ఇది సత్యం!

మనసా మాయమైపోదాం రా!

చెప్పడానికి ఏముంది వినేవారుంటే ఎన్నో చెబుతారు
పనికిరాని మాటలకి విలువలేదు కదాని వాగేస్తారు..   
విని వదిలివేయక పట్టించుకుంటే బ్రతుకలేవే మనసా!

ప్రతి ఉషోదయానికీ రేయితో సంబంధం అంటగడతారు
నువ్వెంత నీ ప్రాతివత్యమెంతని రోబోతో రంకుగడతారు  
మనుషులున్న లోకంతీరే ఇదని తెలుసుకోవే మనసా! 

మనల్ని మనమాడిపోసుకుంటే అవునని ఆసరా ఇస్తారు
కాదని వాదించి గెలవాలి అనుకోకు తప్పులెంచుతారు..
వీధి కుక్కలు మొరుగుతుంటాయి గుబులేలనే మనసా! 

నీతులు చెప్పే ప్రబుద్ధులెందరో గోతులు తవ్వుతుంటారు
అవసరానికి అందితే చేతులు లేదా కాళ్ళు పట్టుకుంటారు   
పరులు అనేమాటలకి నీకళ్ళు తడుపుకునేడవకే మనసా!

ఎంతటి మహానీయులైనా అందరినీ ఆనందింపజేయలేరు
ఎవరికి ఎవరూ చివరికి ఎవరూ నీవారు కారు, రారు..    
మనకు సంతోషాన్ని ఇచ్చేది ఒక్కటైనా చెయ్యవే మనసా!

పిలచినా బిగువటోయ్..

ఏడనున్నావో ఎలాగున్నావో కానీ ఎదను మీటుతున్నావోయ్
నీలిమేఘాలు నీలిగి చుక్క రాల్చనన్నాయి నువ్వొచ్చిపోవోయ్    
కొప్పులోని మల్లెలు పక్కపై రాలి వాడిపోతున్నాయి రావోయ్
మౌనంగా మనసు పాడేటి రాగసాహిత్యం రంజుగుంటదిలేవోయ్!

చురకత్తి మీసాలోడా నీకోసం చుక్కలతోటంతా చుట్టొచ్చినానోయ్
అల్లిబిల్లి కౌగిట్లో అల్లుకుపోయి కొసరి అనురాగమే అందిస్తానోయ్
కన్నుకన్ను కలిపిచూసుకుంటే వెన్నెలరేడు వెక్కెక్కి ఏడ్చునోయ్
చీకట్లో సరసమాడక నీ నీడతోనే నీకు దాగుడుమూతలేలనోయ్!

ప్రణయంలో పట్టువిడుపుల పదునెంతో నీకు తెలియని కాదోయ్
వలపురేడా నీకై రసికరాజరికమే పరుపుగా పరచినాను కదోయ్
ఆకలేసున్నావు అందుకో ఇస్తాను నా కౌగిలెంతో తియ్యనిదోయ్
కంటికి కానరాక కవ్విస్తే వేచి ఉన్న విరహమెలా తీరుతుందోయ్!

మెరుపులా మెరిసిపోక మబ్బై కమ్ముకుని వానలా తడిపేసెయ్
వలపు వానలో తనువు తాకి తడారని అందాలని తడిమేసెయ్
సిగ్గుపడితే సొగసులే కరిగేనని సిగ్గువిడిచాను నన్ను చుట్టేసెయ్  
లోకాన్ని మరచి మైకంతో ఏకమైపోదాము దీపం ఆరిపివేసెయ్!  

బూడిదైన ఆశ..

నాకు మాత్రమే పరిమితమైన నా భావాలకు నిప్పంటుకుంది
నలుగురితో పంచుకోలేనంటూ లోలోన ఇమడలేక మండుతూ
కాలరాయలేని కలవర కలలను తైలంగా ఒంటిపైన వేసుకుని 
మంటల్లోనైనా మరుగున పడమని మర్మాలను మసిచేస్తుంది!
నాలో మాత్రమే రగిలే కోరికల జ్వాల భగ్గున మండి ఎగసింది
నాసిరకం వలపులో చిక్కుకున్న చంచల మనసును తిడుతూ
పోయేకాలానికి వచ్చిన పుట్టెడు బుద్ధుల్ని పిడకల్లో కాల్చమని
గతజ్ఞాపకాలను గుర్తు రావద్దని సంస్కారం మరచి తిడుతుంది!

నాకు నేనుగా నిర్మించుకున్న అందమైన ఆశలసౌధం కూలింది
నిరసన తెలుపని నిస్సహాయ ఆలోచనలు మైనంలా కరుగుతూ
గతకాలజ్ఞాపకాలను చల్లార్చలేని వేడి కన్నీటిని ఆవిరై పొమ్మని
నివురుగప్పిన నిజాల్ని నిద్రలేపి గాలితో జతై కాలిపొమ్మంటుంది!
నాలో నిండిన ఆత్మస్థైర్యం నిలువున కాలుతూ బేలగా చూసింది
నీరసించిన అప్పటి నన్ను ఇప్పటి నాతో పోల్చలేక గల్లంతౌతూ
ముఖం చాటేసిన మైకపు మోహాలను మంటల్లో కాల్చివేయమని
ఆత్మను వదలి సెగల్లో కాలిన ఆశయం బూడిదై గాల్లో కలిసింది!           

వ్యధ కానుక!

కుదిరితే నీ మనసు చెప్పింది విను
లేదంటే నన్ను మౌనంగా ఉండమను
వ్యధను సంతోషమని ఎలా అనగలను
నవ్వడానికి ఏం ఎలాగోలా నవ్వేస్తాను!

విరబూయించడానికి తోటలోని పూలను
లేని ప్రేమని తోటమాలిలో కలిగించలేను
నవ్వుతున్న ముఖంలో దాగిన బాధను
రాతిగుండెని కన్నీటితో కడిగెలా చెప్పను!

ఒకరి నొప్పి ఇంకొకరినెలా భరించమనను
ఆ బాధ వేరొకరికి కలగాలని శపించలేను
కన్నీటిలో వ్యధలని కొట్టుకుపొమ్మన్నాను
ఏదో ఇలా సరిపుచ్చుకుని తృప్తిపడతాను!

అందమైన కల ఒక్కటైనా చూడని నేను
సంతోషకరమైన ఊహలేం ఊహించుకోను
ఏ విధంగానూ తృప్తి పరచలేకపోయాను
అందుకే నువ్విచ్చేది ఏదైనా స్వీకరిస్తాను! 

బావలు సైయ్..

ఆంధ్రా బావనో, తెలంగాణా బావయ్యో లేక రాయలసీమ మామో
ఎవరైతే నాకేటి ఏ ఊరోడైతే నాకేంటి బావలందరికీ బస్తీమే సవాల్
నన్ను మెచ్చి నావెంట రాకుంటే లైఫ్ మొత్తం మిస్ అవుతావోయ్! 
 
నేనేంటి నా యవ్వారమేందని సోచాయించి పరేషాన్ ఎందుకు నీకు     
కోనసీమ కోటేరుముక్కు, చిత్తూరు పాలకోవ నా రంగు చూస్తే జిల్
ఆంధ్రాపారిస్ తెనాలి అందం తెలివితేటలు కూడా నా సొంతమేనోయ్!
 
పల్నాటి పౌరుషం కాకతీయ ప్రతాపం కలిసి మీసమున్న మగాడైనా
నీ బాంచన్ అంటూ నా చుట్టూ తిరిగి నాకు గులామవ్వడం కమాల్
నా జిమిక్కులతో కూచిపూడి తీన్ మార్ కోలాటమాడిస్తా చూడరోయ్!
  
తెలంగాణా సక్కినాల్లా సక్కిలిగిలెట్టే సరసం గోదారి పూతరేకు పరువం  
సీమ సంగటిముద్దలాంటి ముద్దులతో అయిపోతావు నువ్వు ఢమాల్    
నన్నంటుకుంటివా హైదరాబాదీ ఇరానీచాయ్ లెక్క గరంగుంటారోయ్!
 
మంగళగిరి వెంకటగిరి పోచంపల్లి గద్వాల్ ధర్మవరం కోక ఏది కట్టినా
చీరకే అందమొచ్చే సొగసు నాదైనా ఖర్చు పెట్టేటి నీ గుండె గుబేల్  
నాతోటి లింకు ఆషామాషీ అనుకుంటివా కరుసైపోతావ్ జరబద్రమోయ్!

రహస్య ప్రియుడు..

ఏకాంతవేళ ఏం తోచక నాలో నేను మాట్లాడుకుంటే..
నాకే తెలియకుండా నన్ను నఖశికపర్యంతం చూస్తాడు!

సడీసప్పుడు లేక జంటగువ్వలుగా ఎగిరిపోదామంటే..
పెదవిని పెదవితో తాకకనే పరోక్షంగా పంటిగాటెడతాడు!

చంద్రుడు రేయి దుప్పటిని కప్పుకుని తారలతోటుంటే..
మిలమిలా మెరిసేటి తన చూపుతో నన్ను కప్పేస్తాడు!

ఏటిగట్టున కూర్చుని ఏరుగలగల శబ్దమేదో వింటుంటే..
వెనకమాలొచ్చి వేడిసెగ చెవిలో ఊది వాటేసుకుంటాడు!

ఇసుకలో గవ్వలు ఏరుకుని ఆడుకుందాం రమ్మనంటే..
నా ఇసుకతిన్నెల వంపులే తనని నిలవనీయవంటాడు!

చాటుమాటు సరసం మనకేల ఎవరైనా చూస్తారనంటే..
నగ్నంగా నన్ను చుట్టేసుకుని నాలో కలిసిపోతున్నాడు!

నీలిమేఘాలపై ఊసులాడి మరోలోకంలో తేలుదామంటే..
నాకే అర్థమయ్యే భాషలో శృంగారశతకమే చదువుతాడు! 

ఊపిరున్న శవం..

నా భావాలను వెళ్ళబుచ్చి ఎవరిని మెప్పించి
ఏం సాధించానో ఏమో తెలియకపోయినా...
ఉన్నదున్నట్లు చెప్పుకుంటే తిప్పలు తప్పించి
ఒరిగేది ఏమీ ఉండదని ఆలస్యంగా తెలుసుకున్నా!

నా నీడని వేరొక అందమైన రూపంలో రంగరించి
ఏం పొంది ఆనందించానో తెలియకపోయినా...
కలలన్నీ కరిగి ఆవిరైపోవగా కన్నీరంతా హరించి   
కాటికేగబోవ ఊపిరి ఉందంటే జీవచ్ఛవమై ఉన్నా!

నా ఆలోచనలకి అనుగుణంగా అందరినీ ఎంచి
ఏం లాభాన్ని పొందానో తెలియకపోయినా...
ఉన్న మనసుకి లేని పిచ్చిని కూడా ఎక్కించి
వెర్రిదాన్నని పచ్చబొట్టుతో పద్మ అనిపించుకున్నా! 

నా అంతరంగం ఎంతో నిర్మలమైందని భ్రమించి
ఏం ఆశల అందలమెక్కానో తెలియకపోయినా...
ఉన్న ఆత్మనిబ్బరాన్ని నలిపేసి నట్టేట్లో ముంచి
పరులను నమ్మి నన్ను నేను హత్య చేసుకున్నా! 

అపరిచితులం అవుదాం...

మన ఈ పరిచయమేదో మనకు అచ్చిరాలేదు 
పద ఇద్దరం అపరిచితులం అయిపోయి మరల 
మంచిముహూర్తం చూసుకుని పరిచయమౌదాం!

నీ నుండి నేను నా నుంచి నీవు ఏమీ ఆశించక
తప్పొప్పులు ఎంచక ఇద్దరి చూపులు కలబడేలా
ఒకరినొకరు ఆకర్షించే కిటుకులేవో కనుక్కుందాం!
   
ఎడబాటు ఎదకొట్టుకోవడం పలుకలేదని అలగడం
ప్రేమలో హెచ్చుతగ్గులని తగవులాడుకోని జతలా 
మదిగోడలపై నీ నా పేర్లు పచ్చబొట్టు రాయిద్దాం!

అహపు అడ్డుగోడ తొలగించి క్షమని పందిరిగా అల్లి
పాత వలపుని నరికి తిరిగి పరిచయం పెంచుకుని
బాధల్ని ప్రక్కనెట్టి బలమైన బంధాన్ని ముడివేద్దాం! 

గాయమవని కొత్తమనసులు రెండూ పొట్లం విప్పి
ఒకరంటే ఒకరికి ఇష్టం ఆసక్తి పెరిగి పోటీ పడేలా
నాటి తప్పటడుగుల్ని మార్చి సప్తపదిగా నడుద్దాం!