పోరాటం


పరచుకున్న మార్గం మొత్తం శూలాలని
ఉన్న సంబంధాలకు దుమ్మంటుకుందని
పరిష్కరించ ప్రతికూల పరిస్థితులు లేవని
తడుముకుని నీకు నీవు అవరోధం అవకు
లే లేచి నీ స్వంత మార్గాన్ని నీవే తవ్వుకో!



సూర్యుడు చీకటిలో గల్లంతు అయితేనేమి
రాతిరివేళ ముగియగానే తెల్లవారిపోయేను
కాంక్షలే నిన్ను కౌగిలించుకుని ఉన్నాయి
ఒంటరివైతివి అనుకుంటూ బెంబేలు పడకు
నమ్మిన సిద్ధాంత చట్టాన్ని నీవే నిర్మించుకో!



జీవనపోరులో మనోబలాన్ని విల్లుగా వంచి
కోరికల బలగాన్ని కొలిమిలో కాల్చి గట్టిచేసి
అడ్డంకులున్నా గెలిచే వరకు ప్రయత్నించు
నీ మనోధైర్యము వదిలేసి సహనం కోల్పోకు
సత్యానిదే విజయం అదే నీకు లక్ష్యం అనుకో!

నన్ను వీడకు

చినుకు పడి చిలిపి కోరిక రేగె మదిన
మనసా నీవు వలపు దాచి నటించకు
ఆ పై చెప్పలేదని నాపై నింద వేయకు.

యవ్వన ఋతువులా ఈడు జిల్లుమన 
పైర గాలివీచి పైట లేచెనని సర్దుకోమాకు
మాపటేల మబ్బుల్లో విరహాన్ని దాచకు.

పగ్గంలేని చంచల ప్రకృతి నన్ను రమ్మన
చెప్పకనే లేచిపోయానని పరువు తీయకు
మాయచేసి మంత్రమేసానని గేలి చేయకు.

ఎండ నీడ హృదయాన్ని తాకి ఆశ కమిలిన
ఆశ్చర్యపడి అణిగి ఉండమని ఆంక్షలేయకు 
నా కురుల గూడారంలో నన్నే దాగమనకు.

వలపు తెలిసిన ఒంటరితనం కౌగిలించుకొన
పగలే క్రూరమై రేయి హంతకుడాయె అనకు 
కలల వీక్షణల్లో వెర్రిదాన్నైనానని వీడిపోకు.  

మారిన ధ్యేయం!


నేనొక మైనపు ముద్దలా కరుగుతుంటే
పాచిన పనికిరాని పిండి పదార్థమంటూ
కాలానికి వేలాడకట్టి చోద్యంలా చూపితే
అసంతృప్తి ఆమ్లాన్ని మింగలేక కక్కలేక
తడికంటి దర్పణాల్ని శాశ్వితంగా మూయక
తటస్తీకరణ శక్తికావాలని కోరడం అవివేకం!


కాలాన్ని కోస్తూ ఒలికిపడుతున్న జ్ఞాపకాలు
గుండెను డోలకంలా అటుఇటు కదుపుతుంటే
ముసురు పట్టిన మస్తిష్కంలో నిండిన వేదన
విరహంతో తగువులాడి వలపునే లేపనమడుగ
కఠినమైన కారుణ్యానికి దారితెన్నులు కానరాక
ఒంటరి కుంచె వర్ణంలేని చిత్రం గీయడం విచిత్రం!


విధి వచనమెరుగనట్లు వక్రశైలిలో వివరమడుగ
సాంద్రత లోపించిన సద్గుణమే అద్దమై మెరవాలని
నిర్లిప్తత నిరాశలని శత్రువులుగా ఎంచి తూలనాడి
చిట్లిన గాయాలతో రోధిస్తున్న ఆశల్ని గుప్పిటనిడి
సొమ్మసిల్లిన ఆశయ మోమిట స్థైర్యం కుమ్మరించి
తడిసిన మైనాన్ని స్ఫటికంగా మార్చడమే ధ్యేయం!

తపన ఎందుకో!?

ధనంతో అన్నీ కొనగలం అనుకున్నప్పుడు
శ్వాసని సాంతం కొనలేక పోవడం ఏమిటో!!
కొనలేనప్పుడు ధనం పై డాబూ దర్పమేలనో
వట్టి చేతుల్తో వెళ్ళే మనకీ ప్రాకులాటెందుకో!?

అందమైన యవ్వనమే ఆకర్షణ అయినప్పుడు
చివరికి జీవితం అస్తిపంజరం అవ్వడం ఏమిటో!!
వంగి కృంగిపోయే దేహానికి సింగారం ఎందుకనో
మనసు స్వఛ్ఛంగా ఉంచక మూయడమెందుకో!?

భగవంతుడు అందరిలో ఉన్నాడని తెలిసినప్పుడు
నిస్వార్థంగా ఎదుటివారికి సేవ చేయం అదేమిటో!!
పూజలుచేసి దీపధూపాలతో పుణ్యాన్ని కోరనేలనో
ఆకలనని విగ్రహానికి తీర్థనైవేద్యం పెట్టడమెందుకో!?

అదృష్టం హస్తరేఖల్లో నుదుటిరాతల్లో ఉన్నప్పుడు
నిముషాల్లో మారిపోయే జీవితవిన్యాసాలు ఏమిటో!!
శ్రమని నమ్ముకోక సులువైన మార్గం వెతకడమేలనో
వెలుగూచీకటి ఒకదాని వెంట ఒకటైన చింతెందుకో!?  

అటు ఇటుకాని.,

నింగిలోని చుక్కలు వీడ్కోలు పలకడమే తడవు
గరిక కొనల్లోని సూర్యుడు మేల్కొన్నది మొదలు
ఉండీ లేనట్లున్న జ్ఞాపకాల నడుమ రాయబారమే
ముఖకవళికలకి రంగులద్దుతూ అలజడి చేస్తుంటే
తలుపు తడుతున్న సంబరాలే కరిగి కలవరపడె!! 

ఆకునీడ దాగిన పూలు గాలి తాకిడికి కదులుతూ
చిరుజల్లులు తమని తడిపి నేల తాకవని తలుస్తూ
నవ్వులు రువ్వ అంతలో ఆకశాన్న ఉరుము మెరవ
తెరిపి కోసం ముడుచుకున్న ఆకుల్ని తడుముతుంటే
సాంగత్యాన్ని తాళలేని కాండమే కరకుగా విరిగిపడె!!

హృదయాన్ని అద్దంలో చూపలేని ప్రకృతి పరవశంతో
తలపులని తట్టిలేపి అస్థిరమైన రూపాన్ని కానుకిచ్చి
తేలికవని మనసుని కరిగిపోనిచ్చి కుదుటపడమని 
పల్లపు లోయలో దాగని జ్ఞాపకాలని పారిపోమనంటే
దిక్కుతోచని గమ్యం అవిటిది అయిపోయి మూలపడె!!

మేలుకో..

హేయ్ నా అల్లరి వయస్సా..
నేను ఏదో చేస్తూ గెంతులేస్తాను
నువ్వు మాత్రం పట్టనట్లుంటావు
బాల్యాన్ని లాక్కుని నవ్వగలవు
నా పసిమనస్తత్వాన్ని ఏం చేయలేవు!

ఓయ్ తెలుసుకోవే వెర్రి మనసా..
ప్రతీ మాటకు సమాధానం ఉండదు
ప్రేమించే ప్రతీ మనసు నిర్మలం కాదు
ప్రతిప్రాణికీ ఏదోక పిచ్చి ఉండక తప్పదు
అలాగని ప్రతీ ఒక్కళ్ళు పిచ్చివారు కాదు!

హాయ్ నీ ఆలోచన్లు నీకు అలుసా..
మౌనంలో మతలబులు లేవనుకోకు
నవ్వేవారికి లోతుగాయాలు ఉండవనకు
తరచుగా నీతో తగువాడి అలిగి కోప్పడితే
వారిది సిసలైన సంబంధంకాదు పొమ్మనకు!

ఒసేయ్ నిర్ణయాలు నీటిబొట్లు తెలుసా.. 
కంటికి కనబడే వారందరూ చెడ్డవారు కారు
విన్నమాటలు చూడని సత్యాలుగా మారిపోవు
తైలము తగ్గి వెలుగుతున్న దీపం ఆరిపోవచ్చు  
ఆరితే తడవతడవా తప్పు గాలిదని నిందించకు!

పెక్యూలర్ పత్నీస్..

ఇది కేవలం సరదా నవ్వుకోడానికి రాసిందే తప్ప మరే ఇతర చర్యలకు పద్మార్పిత భాధ్యురాలు కాదని మనవి చేసుకుంటుంది...నవ్వేద్దురూ హా హా హా :-)   

ఎలా చెప్పేది!



ఏమి చెప్పను...ఎలాగ చెప్పను
నీకు నాకు ఉన్న బంధం ఏమిటంటే
ఇదేనంటూ ఏవేవి చూపించను!?
గుండెలయ గీతానివి...జీవన సంగీతానివి
కాంతి పుంజానివి...తాజాగాలి తెమ్మరవని
నా ఉత్తేజ ఉల్లాస ఉత్ప్రేరకాలు నువ్వేనని
చెప్పే సాక్ష్యాలు ఎక్కడ నుంచి తీసుకురాను!
నా సంబరాల నాంది నీవని నిరూపించలేని నేను
ప్రేమకి ప్రతిబింబమైనావని..ఎలా నమ్మించను!?
కళ్ళ నిండా నీవే...కలలలో నీవేనని
నా శ్వాసలో...నా నిరీక్షణ నిట్టూర్పు నీవేనని
రేయిపగలు ప్రతిపదం నీవే నిండి ఉన్నావని   
నా ఆలోచనల్లో అంతరాత్మలో అంతర్లీనమైనావని
చెప్పగలనే కానీ ఏ విధంగా రూపాన్ని ఇవ్వను!?
అందుకే ఎందుకు ఎలా ఏమిటంటే చెప్పలేను..

వానా వచ్చేయ్...

 సందేశమే నిన్ను తాకి తనువు తడిసేలా
మట్టివాసనతో మనుషులు పులకరించేలా
వేడెక్కిన రాతి హృదయాలు చల్లబడేలా...
మేఘమా కనికరించి జల్లు కురిపించరాదా!

పల్లె పట్టణాలన్న భేధాలు మరచి దారిమళ్ళి
గుడిసెలోనా గోపురం పైనా వానజల్లులా వెళ్ళి
తడారిన నదీబావుల దాహం తీర్చు మళ్ళీ...
మబ్బులు మనుగడకే మిత్రులని తెలుపరాదా!

నృత్యం చేసేటి నెమలి రెక్కలే అలసిపోయె
కప్పలేమో బెక బెకమని సొమ్మసిల్లిపోయె
వానపాములే తడిలేక ఎండి పుల్లలాయె...
మెరుపులో మమకారాన్ని కుక్కి కురవరాదా!

పొలంలో ఎదురు చూసే రైతు నడుము విరిగి
నాగళ్ళు సమ్మె చేయగా ముళ్ళపొదలు పెరిగి
ఉరుములకి ఉలిక్కిపడే పడుచులేమో తరిగి...
మేఘాలు మొండివన్న నిందేల కురిసేయరాదా!