అపరిచితులం అవుదాం...

మన ఈ పరిచయమేదో మనకు అచ్చిరాలేదు 
పద ఇద్దరం అపరిచితులం అయిపోయి మరల 
మంచిముహూర్తం చూసుకుని పరిచయమౌదాం!

నీ నుండి నేను నా నుంచి నీవు ఏమీ ఆశించక
తప్పొప్పులు ఎంచక ఇద్దరి చూపులు కలబడేలా
ఒకరినొకరు ఆకర్షించే కిటుకులేవో కనుక్కుందాం!
   
ఎడబాటు ఎదకొట్టుకోవడం పలుకలేదని అలగడం
ప్రేమలో హెచ్చుతగ్గులని తగవులాడుకోని జతలా 
మదిగోడలపై నీ నా పేర్లు పచ్చబొట్టు రాయిద్దాం!

అహపు అడ్డుగోడ తొలగించి క్షమని పందిరిగా అల్లి
పాత వలపుని నరికి తిరిగి పరిచయం పెంచుకుని
బాధల్ని ప్రక్కనెట్టి బలమైన బంధాన్ని ముడివేద్దాం! 

గాయమవని కొత్తమనసులు రెండూ పొట్లం విప్పి
ఒకరంటే ఒకరికి ఇష్టం ఆసక్తి పెరిగి పోటీ పడేలా
నాటి తప్పటడుగుల్ని మార్చి సప్తపదిగా నడుద్దాం!


కృత్రిమం..

ఎంత దూరానున్నా ఎప్పుడూ ఎడబాటు అనిపించలేదు
ఎదురుగా నిలబడున్నా ఇంతకూ నువ్వెవరన్న ప్రశ్నే..
నా అన్న భావం పరాయిదై వలపు వగరుగా అనిపించి
నకిలీతనపు నవ్వులద్దుకుని నగ్నంగా నర్తిస్తున్న నైజం!

పలికినా పలక్కపోయినా మౌనంలో భాష కొరవడలేదు
ఇప్పుడు పదే పదే పిలిచి పలుకరించినా ఏదో దిగులే..
నా వాడు కాడన్న సంశయంతో ముద్దుగా పిలవాలన్నా
ఎందుకో వద్దని లేని గాంభీర్యాన్ని అద్దుకున్న ముఖం! 

తిన్నావాని అడిగితే చాలు కడుపునిండి ఆకలేవేయలేదు
వెళుతూ వెనుతిరిగి చూస్తే వస్తాడన్న నాటి ధీమాయే..
నాతో లేడంటూ నేటి కన్నీటికి కారణమై ఏం చెప్పాలన్నా       
మాట్లాడొచ్చానడిగి మాట్లాడబోయి పలికితే అంతా మౌనం!

బంధానికి బలమని నవ్వబోతే ఆ నవ్వులో జీవమేలేదు
అది చూసి అనురాగమే ముడులు విప్పుకుని ఎగిరె..
నాది నాదన్నది నన్నువీడి ఇంకెవరితోనో ముడివడిపోయి
ఎప్పటికైనా పరాయిదాన్ని నేనేనన్నది ముమ్మాటికీ నిజం!           

           

కలవరమాయే..


ఎప్పుడో సమయం దొరికినప్పుడు
ఎలా ఉన్నావంటూ పలుకరిస్తావు
గుర్తుకు రాకపోయినా ఏదోలే..
ఒక్కసారి పలుకరిస్తే పనైపోతుంది కదా
అనుకుంటూ పనిలా మాటముగిస్తావు!

నీకై కొట్టుకునే నా ప్రాణం ఎక్కడున్నాడో
ఏం చేస్తున్నాడో అనుకుంటూ తపిస్తుంది
నీకది చాదస్తంగా అనిపించి కసురుతావు!

నిన్నే ప్రేమించిన మనసేమో..
ఏవో ఆకృతుల్లోనో ఆలోచనాక్షరాల్లోనో
గాత్రంలోనో గానంలోనో దాగున్నావనుకుంటూ
తైలవర్ణ చిత్రాలు గీస్తూ నిన్నే తలుస్తుంది 
వలపు వెర్రిగా మారెనని ఎగతాళి చేస్తావు!

ఎక్కడో కలలో లీలగా కనబడుతూ
అందీఅందనట్లుగా అగుపడి కలవరపరుస్తూ
సెలయేరులా రమ్మంటే జలపాతమై వెళతావు!

ఊగిసలాట..


నాకు మరో క్రొత్తమార్గంలో పయనించాలని లేదు
నీ అడుగులో అడుగేసి గమ్యాన్ని చేరాలనే తప్ప 

ఇప్పుడు నా సలహాలు సంప్రదింపులతో పనిలేదు 
నీకు మరో మార్గం దొరికె నాకు నీ అవసరం తప్ప

నేను కోరుకున్నదీ లేదు నాకు దక్కిందీ ఏమీలేదు
అనవసరంగా మనసు వ్యధను పెంచుకున్నానే తప్ప

ప్రేమిస్తున్నానంటే ప్రేమను ఇస్తున్నానని తెలియలేదు
తెలిసుంటే ప్రేమించేదాన్నే కాదు ఒంటరి జీవితం తప్ప  

నీతో పదికాలాలూ బ్రతకాలని అస్సలు ఆశపడలేదు 
నీ ఎదపై వాలి ఊపిరి వదలాలి అనుకున్నాను తప్ప

ఆశల మేడకట్టి నీపేరుతో నాపేరు జోడించడం రాలేదు 
కన్నీరు మున్నీరై నన్ను నేను నిందించుకోవడం తప్ప

నా హృదయానికి నిన్ను మరవడమే తెలియడంలేదు 
ఇంకా నీ నీడనే నా నివాసం అనుకుంటున్నాను తప్ప

నీ మీదే మనసుపడి..

మనసు మనసైన వాడిని ప్రశ్నించాల్సి వస్తే....జవాబు రాదని తెలిసి కూడా ఇలా నిలదీస్తుందేమో!

వాడి వాంఛ..

పూసిన చెట్టులోనూ పడిపోయిన కొమ్మ నుండీ పరిమళాలు కోరి 
పసిపిల్లలైతేనేమి పండుముసలిది అయితేనేమి పరువాలు చూసి 
పేట్రేగిపోతున్న మగతనాన్ని కోసి కారంపెట్టి ఎర్రగా వేపాలనుంది!

దేశంలో ఎక్కడ చూసినా పుట్టగొడుగుల్లా పురుషాంగాలు మొలచి 
అవి లేచినప్పుడు చిన్నా పెద్దా ముడుచుకున్న యోనీలకై వెతికే 
కౄరమగాళ్ళ మొడ్డల్ని సైనైడ్ సూదులతో గుచ్చి చూడాలనుంది!

అడ్డదిడ్డంగా పెరిగిన మగబుధ్ధితో అదృష్టం ఉంటేనే పుట్టే ఆడపిల్లని
అవసరాలుతీర్చే శృంగార సాధనమనుకుని అవయవాలన్నీ తడిమే
కర్కశ కామకీటకాల కళ్ళుపీకి ధ్వేషంతో కాండ్రించి ఉమ్మాలనుంది! 
     
రొమ్ములు చీకినప్పుడు లేని రోమాలు పెన్నిస్ లతోపాటుగా పెరిగి
కామంతో కళ్ళుదొబ్బి ఏరంధ్రంలో పెడుతున్నారో కూడా తెలియని
రాక్షసుల నవరంధ్రాలలో సీసం కాసిపోసి చిందులు వేయాలనుంది!

మదమెక్కిన మగజాతి విశృంఖల వీర్యకణాలని ఆసిడ్ లో ముంచి
కాళ్ళు పట్టుకేడ్చి బ్రతిమిలాడినా వదలని వాడి బీజాలబలుపు తీసి 
ఏరులై పారిన రక్తం కడిగి వాడి స్కలనాన్ని సమాధి చేయాలనుంది!

ఆనందంగా అంతమౌతాను..

నేను కలగన్న శిఖరాలు నువ్వు చేరితే..
వాటి క్రింద నేను శిధిలమైనా నవ్వేస్తాను!

నీ కంటి వెలుగులే నలుగురికీ మార్గమైతే.. 
ఆ కంటిమెరుపుకు నా చూపు జోడిస్తాను!

నా ఊహల రెక్కలు నీకు వచ్చి పైకెగిరితే..
ఎగిరే రెక్కలు నేనై ఆకాశంలో విహరిస్తాను!

నీకలలు నెరవేర్చుకునే ప్రక్రియలో నీవెళితే..
వాటికి కారణం నేననుకుని మురిసిపోతాను!

నాకన్నీరు నీ సంతోషాన్ని ఆవిరి చేయబోతే..
వ్యధలను దాచేసి నవ్వులు నీపై చిందిస్తాను!

నీ జోడీ నేను కానని తెలిసి నాతోడు వీడితే..
తుదిశ్వాస వరకూ నీ నీడలో లీనమైపోతాను! 

నా రూపం నీ మదిలో ఎప్పటికీ ఉండాలని..   
అజ్ఞాతంగానైనా ఆనందంగా అంతమైపోతాను!! 

ఇద్దరమూ..

ఒక నిస్సహాయతల నదిలో.. 
నీవు ఆదరిన నేను ఈ దరినా
ఏ ఒడ్డునా నిలకడగా ఉండలేక
సతమతం అవుతూ ఇద్దరమూ!

ఒకప్పుడు ప్రేమ ప్రపంచంలో..
నీవూ నేనూ పూర్తిగా మునిగినా 
నేడు మనసు విప్పి మాట్లాడలేక
సంశయిస్తూ వ్యధతో ఇద్దరమూ!

ఒకానొక వసంత ఋతువులో..
నీకు నేను నాకు నువ్వే అయినా
ఇప్పుడు రాలిన ఆకులై చిగురించక
జ్ఞాపకాల సుడిలో చిక్కి ఇద్దరమూ! 

ఒకటే బాటై గమ్యానికి చేరువలో..
నువ్వూ నేనూ కలవక విడిపోయినా
ఎడబాటు పవన అశ్రువులు రానీయక  
నీవునీవుగా నేనునేనుగా ఇద్దరమూ!

ఒకానొకరోజు కలిసి నెరసిన జుట్టులో..
నన్ను నీవు గుర్తించి దరిరాక పోయినా
మన అలసిన హృదయాలపై అలుగలేక
పరిస్థితుల చెరలో బంధీలై ఇద్దరమూ!  

ఏంకాలేదు!

రెండడుకులు నువ్వు ముందుకు వెయ్యలేదు
నాలుగడుగులు వేసి నేనూ ధైర్యం చెయ్యలేదు
విడిపోతే కానీ ఎడబాటు ఏమిటో తెలియలేదు!

నువ్వొస్తావని పాతికేళ్ళు నేను వేచి చూడలేదు
నువ్వో పాతికవసంతాల ముందు కబురంపలేదు 
వలపు జ్యోతులే ఆరిపోయాయి వెలుతురేలేదు!

నీవు లేవన్న వ్యధను మనసూ మరచిపోలేదు
గుర్తుకురాకని ఎంత వేడినా నువ్వూ మానలేదు
నీ గమ్యమే నాకు శాపమని నాడు తలచలేదు!

సాంత్వన మాటలెన్ని చెప్పుకున్నా ఊరటలేదు
ఓదార్పులే ఇచ్చిపుచ్చుకున్నా కన్నీరాగడంలేదు
దాహార్తితో అరచిన ఆశాశయాల దాహం తీరలేదు!
 
కాలమే పగతో కాలకూటవిషమౌనని అనుకోలేదు
కలలన్నీ సమాధైపోయె కనులు ఇది కాంచలేదు
హృదయం నుండి ఊపిరి వెళ్ళి మరల రానేలేదు!