వాడి వాంఛ..
పూసిన చెట్టులోనూ పడిపోయిన కొమ్మ నుండీ పరిమళాలు కోరి
పసిపిల్లలైతేనేమి పండుముసలిది అయితేనేమి పరువాలు చూసి
పేట్రేగిపోతున్న మగతనాన్ని కోసి కారంపెట్టి ఎర్రగా వేపాలనుంది!
దేశంలో ఎక్కడ చూసినా పుట్టగొడుగుల్లా పురుషాంగాలు మొలచి
అవి లేచినప్పుడు చిన్నా పెద్దా ముడుచుకున్న యోనీలకై వెతికే
కౄరమగాళ్ళ మొడ్డల్ని సైనైడ్ సూదులతో గుచ్చి చూడాలనుంది!
అడ్డదిడ్డంగా పెరిగిన మగబుధ్ధితో అదృష్టం ఉంటేనే పుట్టే ఆడపిల్లని
అవసరాలుతీర్చే శృంగార సాధనమనుకుని అవయవాలన్నీ తడిమే
కర్కశ కామకీటకాల కళ్ళుపీకి ధ్వేషంతో కాండ్రించి ఉమ్మాలనుంది!
రొమ్ములు చీకినప్పుడు లేని రోమాలు పెన్నిస్ లతోపాటుగా పెరిగి
కామంతో కళ్ళుదొబ్బి ఏరంధ్రంలో పెడుతున్నారో కూడా తెలియని
రాక్షసుల నవరంధ్రాలలో సీసం కాసిపోసి చిందులు వేయాలనుంది!
మదమెక్కిన మగజాతి విశృంఖల వీర్యకణాలని ఆసిడ్ లో ముంచి
కాళ్ళు పట్టుకేడ్చి బ్రతిమిలాడినా వదలని వాడి బీజాలబలుపు తీసి
ఏరులై పారిన రక్తం కడిగి వాడి స్కలనాన్ని సమాధి చేయాలనుంది!
ఆనందంగా అంతమౌతాను..
వాటి క్రింద నేను శిధిలమైనా నవ్వేస్తాను!
నీ కంటి వెలుగులే నలుగురికీ మార్గమైతే..
ఆ కంటిమెరుపుకు నా చూపు జోడిస్తాను!
నా ఊహల రెక్కలు నీకు వచ్చి పైకెగిరితే..
ఎగిరే రెక్కలు నేనై ఆకాశంలో విహరిస్తాను!
నీకలలు నెరవేర్చుకునే ప్రక్రియలో నీవెళితే..
వాటికి కారణం నేననుకుని మురిసిపోతాను!
నాకన్నీరు నీ సంతోషాన్ని ఆవిరి చేయబోతే..
వ్యధలను దాచేసి నవ్వులు నీపై చిందిస్తాను!
నీ జోడీ నేను కానని తెలిసి నాతోడు వీడితే..
తుదిశ్వాస వరకూ నీ నీడలో లీనమైపోతాను!
నా రూపం నీ మదిలో ఎప్పటికీ ఉండాలని..
అజ్ఞాతంగానైనా ఆనందంగా అంతమైపోతాను!!
ఇద్దరమూ..
నీవు ఆదరిన నేను ఈ దరినా
ఏ ఒడ్డునా నిలకడగా ఉండలేక
సతమతం అవుతూ ఇద్దరమూ!
ఒకప్పుడు ప్రేమ ప్రపంచంలో..
నీవూ నేనూ పూర్తిగా మునిగినా
నేడు మనసు విప్పి మాట్లాడలేక
సంశయిస్తూ వ్యధతో ఇద్దరమూ!
ఒకానొక వసంత ఋతువులో..
నీకు నేను నాకు నువ్వే అయినా
ఇప్పుడు రాలిన ఆకులై చిగురించక
జ్ఞాపకాల సుడిలో చిక్కి ఇద్దరమూ!
ఒకటే బాటై గమ్యానికి చేరువలో..
నువ్వూ నేనూ కలవక విడిపోయినా
ఎడబాటు పవన అశ్రువులు రానీయక
నీవునీవుగా నేనునేనుగా ఇద్దరమూ!
ఒకానొకరోజు కలిసి నెరసిన జుట్టులో..
నన్ను నీవు గుర్తించి దరిరాక పోయినా
మన అలసిన హృదయాలపై అలుగలేక
పరిస్థితుల చెరలో బంధీలై ఇద్దరమూ!
ఏంకాలేదు!
రెండడుకులు నువ్వు ముందుకు వెయ్యలేదు
నాలుగడుగులు వేసి నేనూ ధైర్యం చెయ్యలేదు
విడిపోతే కానీ ఎడబాటు ఏమిటో తెలియలేదు!
నువ్వొస్తావని పాతికేళ్ళు నేను వేచి చూడలేదు
నువ్వో పాతికవసంతాల ముందు కబురంపలేదు
వలపు జ్యోతులే ఆరిపోయాయి వెలుతురేలేదు!
నీవు లేవన్న వ్యధను మనసూ మరచిపోలేదు
గుర్తుకురాకని ఎంత వేడినా నువ్వూ మానలేదు
నీ గమ్యమే నాకు శాపమని నాడు తలచలేదు!
సాంత్వన మాటలెన్ని చెప్పుకున్నా ఊరటలేదు
ఓదార్పులే ఇచ్చిపుచ్చుకున్నా కన్నీరాగడంలేదు
దాహార్తితో అరచిన ఆశాశయాల దాహం తీరలేదు!
కాలమే పగతో కాలకూటవిషమౌనని అనుకోలేదు
కలలన్నీ సమాధైపోయె కనులు ఇది కాంచలేదు
హృదయం నుండి ఊపిరి వెళ్ళి మరల రానేలేదు!
నాలుగడుగులు వేసి నేనూ ధైర్యం చెయ్యలేదు
విడిపోతే కానీ ఎడబాటు ఏమిటో తెలియలేదు!
నువ్వొస్తావని పాతికేళ్ళు నేను వేచి చూడలేదు
నువ్వో పాతికవసంతాల ముందు కబురంపలేదు
వలపు జ్యోతులే ఆరిపోయాయి వెలుతురేలేదు!
నీవు లేవన్న వ్యధను మనసూ మరచిపోలేదు
గుర్తుకురాకని ఎంత వేడినా నువ్వూ మానలేదు
నీ గమ్యమే నాకు శాపమని నాడు తలచలేదు!
సాంత్వన మాటలెన్ని చెప్పుకున్నా ఊరటలేదు
ఓదార్పులే ఇచ్చిపుచ్చుకున్నా కన్నీరాగడంలేదు
దాహార్తితో అరచిన ఆశాశయాల దాహం తీరలేదు!
కాలమే పగతో కాలకూటవిషమౌనని అనుకోలేదు
కలలన్నీ సమాధైపోయె కనులు ఇది కాంచలేదు
హృదయం నుండి ఊపిరి వెళ్ళి మరల రానేలేదు!
కలిసుందాం..
నమ్మకూడదు అనుకుంటూనే నిన్ను నమ్ముతూ
సమాధానంలేని ప్రశ్నవని తెలిసి కూడా ప్రశ్నిస్తూ
అంతరంగంలో అన్నీ నీవనుకుని పైకి ఏం కావని
నా ప్రతీఅడుగులో నీవున్నావని జీవించేస్తున్నాను!
ఎదపై సేదతీరుతుంటే గుండె నిబ్బరమనుకుంటూ
లేనిపోని ఆశయాలెన్నో మనసు నిండా నింపేస్తూ
ఆలోచనలు అన్నింటినీ నువ్వే దొలిచేస్తుంటే బేలనై
నువ్వు నా రేపై మిగులుతావంటూ బ్రతికేస్తున్నాను!
ఎప్పుడూ వెన్నంటి ఉంటానన్న నీ బాసని స్మరిస్తూ
చూసుకుంటే నా ప్రక్కన లేని నీ పై ఆవేశపడుతూ
ఎందుకు స్వార్థం వలలో బంధీవైనావని ప్రశ్నించలేక
నా మదికి సమాధానం చెప్పలేక తల్లాడుతున్నాను!
విడిపోవడానికే కలిసామన్న వాస్తవాన్ని రావద్దంటూ
లేని ఢాబుని కన్నీటి పై కప్పి అజమాయిషీ చేస్తూ
ఇలా కల్సి అలా విడిపోయే కనురెప్పలని ఊరడిస్తూ
ఎప్పటికీ కలిసుండే వరమియ్యమని అడుగుతున్నాను!
సమాధానంలేని ప్రశ్నవని తెలిసి కూడా ప్రశ్నిస్తూ
అంతరంగంలో అన్నీ నీవనుకుని పైకి ఏం కావని
నా ప్రతీఅడుగులో నీవున్నావని జీవించేస్తున్నాను!
ఎదపై సేదతీరుతుంటే గుండె నిబ్బరమనుకుంటూ
లేనిపోని ఆశయాలెన్నో మనసు నిండా నింపేస్తూ
ఆలోచనలు అన్నింటినీ నువ్వే దొలిచేస్తుంటే బేలనై
నువ్వు నా రేపై మిగులుతావంటూ బ్రతికేస్తున్నాను!
ఎప్పుడూ వెన్నంటి ఉంటానన్న నీ బాసని స్మరిస్తూ
చూసుకుంటే నా ప్రక్కన లేని నీ పై ఆవేశపడుతూ
ఎందుకు స్వార్థం వలలో బంధీవైనావని ప్రశ్నించలేక
నా మదికి సమాధానం చెప్పలేక తల్లాడుతున్నాను!
విడిపోవడానికే కలిసామన్న వాస్తవాన్ని రావద్దంటూ
లేని ఢాబుని కన్నీటి పై కప్పి అజమాయిషీ చేస్తూ
ఇలా కల్సి అలా విడిపోయే కనురెప్పలని ఊరడిస్తూ
ఎప్పటికీ కలిసుండే వరమియ్యమని అడుగుతున్నాను!
ఒకానొక రాత్రి...
ఎక్కడైనా మనిద్దరం ఏకాంతంగా కలుద్దాం
మెల్లగా వొకరి కన్నీటిని...
యింకొకరి మనసులోకి వొంపుకొని
ఎడబాటు మలినాలు కొన్ని పోగొట్టుకుని
గాఢమైన కౌగిళ్ళతో కుశలప్రశ్నలు సంధించుకుందాం!!!
మనసులో నలుగుతున్న కొన్ని ఉధ్వేగాలను
సున్నితంగా పెకళించి వలపుతంత్రులు మీటి..
మౌనరాగాన్ని నిశ్శబ్ధంగా ఆస్వాదిద్దాం
లెక్కలేనన్ని జీవిత చిక్కుముడులని
ఓపిగ్గా విప్పుకుంటూ కొత్తసమాధానాలను అన్వేషిద్దాం!!
గతకాలపు గురుతుల మన పుస్తకంలో
ఇంకొన్ని పుటల్ని ప్రేమతో అతికించి...
బ్రతుకు గ్రంధాన్ని అందంగా రాసుకుందాం
ఆశల నక్షత్రాలతో అందంగా అమరిన ఒకానొక రాత్రిని
మన చిరునవ్వుల వెన్నెల్లతో సుందరంగా ముస్తాబుచేద్దాం!
అస్థిర హామీ..
మారిపోతానని నీకు హామీ ఇవ్వలేనుగా..
నా మనోభావాలు క్షణికాలేనని మభ్యపెట్టి
నీ ఆనందంకోసం అంటాకానీ నిజంకావుగా..
నిన్ను ఎప్పుడైనా తెలియక బాధిస్తానే తప్ప
తెలిసెన్నడూ నీ భావాలనైనా గాయపరచనుగా..
నీకు ఇబ్బంది కలిగించే పరిస్థితిని కలిగించక
వాగ్దానం చేసి నిబ్బరంగా మసలుకుంటానుగా..
నీకు ఎల్లప్పుడూ అన్నింటా మద్దతుని ఇచ్చి
నీ విజయాలకు నేను వారధిని అవుతానుగా..
నవ్వడం ఏడవడం నీతో కలిసి మెలిసి చేస్తూ
నిన్ను ప్రేమించే వారిలో నాదే ముందు పేరుగా..
భాగస్వామ్యం కోరక బాధల్లో భాగం పంచుకుంటూ
నిజాయితీకి నిర్వచనమే నేనని నిరూపించుకుంటాగా!
జ్ఞాపకాలబొంత..
మనసు ఇప్పటికీ ఆ జ్ఞాపకాల బొంతనే కప్పుకుంటానంది
చాలాకాలంగా దాని క్రిందే ఎన్నో ఊహల్తో కాపురం చేసింది
ఇతర ఏ ఉతికిన కొత్తబొంతలోనూ ఆ అనుభూతి రాకుంది
చెప్పాలంటే ఆ జ్ఞాపకాల బొంతలో నాదన్న ధీమా ఉండేది
దాన్ని కుట్టడంలో చూపిన శ్రద్ధ ఓపిక ఇప్పుడు కొరవడింది
అపోహలను ఎన్నింటినో పొరల మధ్యనదాచి కలిపికుట్టిందది
వేలిముద్రలు కళ్ళ ముందు చేసిన నాట్యమే కదలాడుతుంది
దారపుపోగుల చిక్కుముళ్ళు విప్పడం ఇప్పుడింకా గుర్తుంది
అల్లరితో అలిగి లాక్కుని చుట్టుకుదొర్లిన స్పర్శ వీడనంటుంది
అందుకేనేమో పాతబడి ఎన్ని తూట్లుపడినా వదల్లేకపోయింది
కానీ ఇప్పుడు ఆ ఇరుశ్వాసల పరిమళం మాయమైపోయింది
ఎందుకంటే నేను ఒంటరిగానే బొంతను చుట్టుకుని దొర్లుతుంది
కోటు వేసుకోవడం అలవరచుకున్నాడన్న రహస్యం దాగుంది!
Subscribe to:
Posts (Atom)








