ఓ కోరిక!

చంచలనయని అతి చిన్నికోరిక..
బాసచేయకనే బదులు ఇవ్వమని
నన్ను విడిచి నీవు వెళ్ళిపోరాదని!

చాన్నాళ్ళుగా నాదో బుల్లి కోరిక..
ఒట్టేసి చెప్పేయరాదా తీర్చేస్తానని
నేనుగాక ఎవరు నీకు గుర్తుండరాదని!

చిన్నిదాని న్యాయమైన తీరే కోరిక..
మాటవరుసకి మనసారా అలాగేనని
నిన్ను నమ్మిన నా సకలం నీతోనేనని!

చీటికిమాటకీ అడగలేని చివరి కోరిక..
తొణికిసలాడకనే తీర్పు చెప్పేయమని
కోరికలన్నీ సమంజసమైనవే తీరుస్తానని!

చులకనగా చూడకు ఇదే తుది కోరిక..
తుదిశ్వాశకైనా విడదీయలేని బంధమని
నావాడిగా నాలోనే ఐక్యం అయిపోవాలని!

అదే పిలుపు

తీరిగ్గా ఉన్నప్పుడు దరిచేరి నా ఒంటరితనాన్ని పూడుస్తావు
ఆ చేష్టలంటే నాకు వల్లమాలిన అభిమానమని తెలిసికూడా
సగం తెలిపేసి తెగేసిన మాటలతో నా హృదయాన్ని కోస్తావు
మౌనాలతో మిగిలిన ఖాళీలని భర్తీచేసే తర్ఫీదు తెలపకుండా
కాస్తంత తడిని కళ్ళలో నింపి సాగరంతో మదిని పూడుస్తావు!

మగతనిదురలో తెరలు తెరలుగా నా కనుపాపలపై నర్తిస్తావు
ఆ జ్ఞాపకాల్లో అచ్చంగా మనిద్దరమే ఉన్నామని తెలిసికూడా
జామురేయి జోరీగవై నా కంటి కునుకుని తెలియక దోచేస్తావు
నిదురలేమిని పారద్రోలేసే వింతకళనొసగే విద్యనేదో నేర్పకుండా
మాయని పొరలు పొరలుగా కప్పి జోలపాడి మరల నర్తిస్తావు!

పనిలో ఉంటే పిలవద్దన్నా పిల్లనగ్రోవిలా పలుమార్లు పిలుస్తావు
ఆ ఆకాతాయి అల్లరి అంటే నాకు ఎంతో ఇష్టమని తెలిసికూడా
పలికీపలకని భ్రమంటి తెలియని దాగుడుమూతలు ఆడిస్తావు
పసిదాన్నై అన్నీ మరచి ఆటలాడబోతే వాస్తవం మరువకుండా
పెద్దరికమేదో ఒసగి ప్రియాతి ప్రియంగా "పద్మా" అని పిలుస్తావు!

ఇలా జరగనీ

మనసులోనే మూతపడ్డ వ్యధని కరిగి కన్నీటి జల్లవనీ
కన్నీటితో తడిసిన కోర్కెలు ఆశల గాలిసోకి మరీ ఆరనీ
నమ్మకంలో సొమ్మసిల్లిన మదిని నీరుతాకి కాస్త లేవనీ
బరువు తీరి మనసు తేలికైనదని తెలిసి మరల ఎగురనీ
విప్పారిన రెక్కలు ఆరగానే విహంగినై గగనాన్నే తాకనీ!

దారిలేని మజిలీలు ఎన్నున్నా కొన్ని అయినా నెరవేరనీ
రేయంతా తపనతో తడిసిన చెమటకి వేకువవేడేదో సోకనీ
కరిగిపోబోయిన కలలని మనోధైర్యంతో మంచుగా మారనీ
సూర్యకిరణాల తాకిడికి సాధించాలన్న పట్టుదలనే పెరగనీ
ఆ స్థైర్యంతో ఒడుదుడుకులనే ఖండించి ముందుకు సాగనీ!

మనసు మైనం ముద్దలా కరిగిపోయి మమతలనే వెతకనీ
ప్రేమనే అన్వేషిస్తూ పై మెరుగులకే లొంగక బయట పడనీ
గుండె పగిలితే అతుక్కుని గుణపాఠమై ముందుకు సాగనీ
అనుభవాలనే జ్ఞాపకాల వరంగా ఇచ్చి చెడుని మరచిపోనీ
మచ్చలనే దాచి చందమామనై చీకటిలో వెలుగునే పంచనీ!

నీలో నేనని

నీ కనుసంజ్ఞల వైపు చూడాలంటే చచ్చేంత భయం..
నీ చూపుల గాలంలో చిక్కుకుని బయటపడలేనని!

నీవు వెనుతిరిగి వాలుచూపులు విసిరితే గందరగోళం..
నీ కోసమే కొట్టుకునే గుండె ఆనందంతో ఆగిపోవునని!

నిన్ను గట్టిగా వాటేసుకున్నట్లు నాకొచ్చెను స్వప్నం..
నీ సాంగత్యంలో కలలే నిజమై ఉక్కిరి బిక్కిరి అవునని!

నీ ప్రేమలో జీవిస్తుంటే నాకే తెలియని అలౌకికానందం..
నీకై నన్ను పుట్టించిన విధిని ముందు తూలనాడానని!

నీ కోరికల సెగలో లావానై పొంగిపోతే నాకదెంతో ప్రియం..
నీతో కలిసి జీవించడమే కాక మరణించి కలసిపోయానని!

ఏదో చేయమాకు

నా మదిలోని భావాలను లూటీ చేసేసి
మౌనమనే లాటీతో కొట్టి లాలించమాకు
నాపై నీ భావాలని మనసులోనే దాచేసి
మాయమాటలతో మదిని మభ్యపెట్టకు!

నా గుండెసడికి నీ గుండెలయ శృతిచేసి
ఆశలే రేపి ప్రణయమని రాగాలు తీయకు
మనసిచ్చానన్న మిడిసిపాటుతో చిందేసి
తనువునే కోరి తైతక్కలాడి అలుసైపోకు!

నా మనసుని నీ అనురాగంతో పెనవేసి
ఒక పోగు నీవు మరొకటి నేనని వేరవకు
ప్రేమతో ఆడిన దాగుడుమూతల్లో అలసి
సొమ్మసిల్లినాక తనువులు వేరని అనకు!

నా చెలిమి నీ ఎదలోయలో ప్రవహింపజేసి
వలపునదై పొంగి పొర్లిపోతే ఘనీభవించకు
నా మనసు నిన్ను నమ్మినవేళ కాపుకాసి
ప్రేమపై నాకున్న ప్రేమను వమ్ముకానీయకు!

ఏం అడిగేవు!

 ఎగిరిన భ్రమరాన్ని ఏం అడిగేవు
రాలిన పువ్వులోని పుప్పొడేదని!

నుదుటి ముడతల్ని ఏం అడిగేవు
బ్రతుకుబాటలో వంకర్లు ఎందుకని!

వెలుగుతున్న వత్తిని ఏం అడిగేవు
ప్రమిదలోని చమురు ఎంతుందని!

పీలుస్తున్న ఊపిరిని ఏం అడిగేవు
ఎన్నాళ్ళు ఎడతెరపిలేని ప్రక్రియని!

పాతిపెట్టిన శవాన్ని ఏం అడిగేవు
సమాధిలో నిశ్చింత నచ్చిందా అని!

సరసమెరుగని సంసారి

పొద్దుటేల లేచి సద్దికూడు నేను తిని
మినప ఆవిరి కుడుములు ఎందుకని
నా మనసంటి ఇడ్లీలు వేసి వెన్నరాసిస్తే
మాడిన అలసంద అట్టులా ముఖం పెట్టి
పెసరట్టంటే ప్రాణమని ప్రేమగా అడిగావు!
పోనిమ్మని సందేల పెసలు నానబోస్తుంటే
జారిన పైటమాటు దాగిన అందాలు చూసి
సజ్జ కూడు చాలు సరసానికి రమ్మన్నావు!
సిగ్గుపడి సగ్గుబియ్యం జావతో కవ్వించబోతే
జున్నుపాలేవని జావకారి జాలిగా చూసావు!

మరుసటేల మురుమరాల ఉగ్గానీ నే తిని
ఉప్మా చేతికందిస్తే ఉరుమురిమి చూస్తావని
ఉల్లిదోశనే దోరగా కాల్చి ఊరగాయతో అందిస్తే
ఉలిక్కిపడి ఊరడించమాకని మీసం మెలిపెట్టి
రాగిసంకటి ముద్ద ఏదని ముద్దుగా అడిగావు!
రాకపోయినా రాగమే రంగరించి వండబోతుంటే
వేడి పుట్టిస్తున్న వాడిచూపులకి ఒళ్ళు విరిచేసి
మజ్జిగ తాగి మరిగే నీళ్ళ స్నానమాడాలన్నావు!
పొంగే పరువమాపి పొంగడాలో బజ్జీలో వేయబోతే
గారెలేవి గృహలక్ష్మీ అంటూ గారాలు బోతున్నావు!

వింత వ్యసనం

ఎప్పుడు తలపుల్లో తడిమేస్తావు
ఇదే మాయరోగమో ఏమో నీకు
నీకంటూ నివాసమే ఏదీ లేదా!?
నా మదిలోనే నిదురిస్తుంటావు..


నిటారుగా నిలబడ లేక తిరిగేవు
కాళ్ళకి చక్రాలు ఉన్నాయా నీకు
నిబ్బరంలేని నికార్సైన వాడివా!?
నా చుట్టూనే పరిభ్రమిస్తున్నావు..


నిషాలో ఉన్న త్రాగుబోతువి నీవు
కల్తీలేని నాప్రేమ కిక్ ఎక్కింది నీకు
ఈ వ్యసనం నుండి బయటకురా!?
నాశ్వాసలో చేరి మత్తెక్కిస్తున్నావు.

ఓ నా ఆత్మా!

ఆత్మా! ఓ నా ఆరో ప్రాణమా
ఆలోచిస్తూ అడుగులో అడుగేయకు
ఆవహానమని అరిచి అక్కున చేర్చుకో...
ఆలోచనలు కుళ్ళిపోకుండా ఆనందించనీ
ఆవేశమే అణగారి నీలో నన్ను ఏకమైపోనీ
ఆపేక్షలనే పాడు ఆత్మల్ని అసహ్యించుకోనివ్వు
ఆడంబరాల బానిసత్వం నుండి విముక్తి పొందనివ్వు!

ఆత్మా! ఓ నా అంతర్మధనమా
ఆలాపించి అలసినానని ఆగమనకు
ఆదరించి నీవు నా ఊపిరినే పీల్చేసుకో...
ఆశ్రయించిన నన్ను ఆత్మలకే అధినేతనవనీ
ఆడిపాడి నీ లోకంలో అంచెలంచెలుగా ఎదిగిపోనీ
ఆశల ఆకలితో చచ్చిన నాకు అమరత్వాన్నివ్వు
ఆగిపోయిన జీవగుండెకాయ కొట్టుకోకనే బ్రతకనివ్వు!